ขมวดคิ้ว พลังจิตที่ไร้รูปร่างแผ่กระจายออกมาจากหว่างคิ้วของนางเหมือนกับเส้นด้ายจำนวนมากอย่างไรอย่างนั้น แล้วทะลุเข้าไปในมิติแห่งกาลเวลาเพื่อหาตำแหน่งของอวิ๋นซู่
จากการต่อสู้กันเมื่อครู่ เจียงหลีรู้สึกได้แล้วว่าป้อมปราการเฟยอวิ๋นดูเหมือนจะมีความไวต่อความเร็วและมิติแห่งกาลเวลาเป็นพิเศษ
วิญญาณยุทธ์เหล่านั้นของอวิ๋นซู่ล้วนแต่เป็นประเภทสัตว์ปีก ไม่เพียงแต่จะเพิ่มความเร็วและพลังโจมตีให้เขาอย่างมาก การโจมตีของขนนกนั่น ความเร็วขีดสุดเผยให้เห็นถึงพลังการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัว ถึงขนาดทำให้เจียงหลีรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว
แสงสว่างที่เย็นยะเยือกโจมตีมาทางด้านหลังของเจียงหลี เจียงหลีหายตัวในชั่วพริบตา ทำให้โจมตีไม่โดนนาง ที่ตามมาคืออวิ๋นซู่ปรากฏตัวออกมาจากท้องฟ้า และร่างของเจียงหลีก็ก็ก้าวออกมาจากมิติแห่งกาลเวลาอีกฝั่งหนึ่ง
“ศาสตร์ลับ” อวิ๋นซู่พูดเสียงเบา
เจียงหลีแสยะยิ้ม “เจ้ารู้ไม่น้อยเลยหนิ”
อวิ๋นซู่ยิ้มอย่างเยือกเย็น “มากกว่าที่เจ้าคิดไว้เยอะ”
เจียงหลีแววตาเยือกเย็น พลังจิตพรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง ระหว่างที่ทั้งสองคนคุยกัน พลังจิตก็พันโดยรอบข้อเท้าของอวิ๋นซู่โดยที่เขาไม่รู้ตัว
เจียงหลีเผยรอยยิ้มที่