คลุมเครือออกมา แล้วเริ่มจู่โจม
อวิ๋นซู่กลับยิ้มอย่างเหยียดหยาม “เจ้าช้าเกินไปแล้ว! ต่อให้เจ้ามีร่างกายและศาสตร์ลับที่ล้ำเลิศ แต่สำหรับข้าก็ยังช้าเกินไปอยู่ดี!”
พูดจบ ความเร็วของเขาก็เร็วมากยิ่งขึ้น แค่เพียงชั่วพริบตา เขาก็เปลี่ยนไปหลายทิศทางแล้ว
ชั่วพริบตาเดียวเจียงหลีก็ถูกกรงเล็บที่แหลมคมมากมายของสัตว์ปีกล้อมไว้ ทุกทิศทางเต็มไปด้วยกรงเล็บแหลมคมที่ส่องแสงที่เยือกเย็น ท่ามกลางกรงเล็บที่แหลมคมเหล่านี้ มีทั้งของจริงและของปลอม ยากที่จะคาดเดา และท่ามกลางกรงเล็บที่แหลมคมเหล่านี้เหมือนว่าจะแฝงไปด้วยพลังที่แข็งแกร่งและน่าสะพรึงกลัว ถ้าหากถูกกรงเล็บเข้าก็คงจะตายคาที่
แต่ทว่าเจียงหลีกลับปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์วานรกลืนเวหาออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน ร่างสูงใหญ่ราวกับปีศาจคำรามออกมาด้วยความโกรธ ฟาดหมัดเข้าไปที่กรงเล็บอันแหลมคมอันหนึ่ง
หมัดที่น่ากลัวของวานรกลืนเวหาพุ่งไปยังกรงเล็บที่แหลมคมนั้น นึกไม่ถึงว่าจะทำลายกรงเล็บที่อยู่รอบๆ เหล่านั้นลง หลังจากที่หมัดของวานรกลืนเวหาปะทะเข้ากับกรงเล็บที่แหลมคม ร่างของอวิ๋นซู่ก็กระเด็นลอยออกมาจากมิติแห่งกาลเวลา
เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร อวิ๋นซู่เกิดความตะลึงในใจ แต่กลับไม่รู้ว่านั้นเป็นเพร
