พล ลังแห่งความดุร้าย
“ฆ่าเจ้าได้ ข้าก็จะเป็นที่หนึ่งในใต้หล้า!” เขาพูดจาเลอะเทอะ
กงเสวี่ยฮวาขมวดคิ้ว เข้าสู่การเป็นมารอีกคนแล้วรึ
เชอะ!
ส่งเสียงแสดงความไม่พอใจในใจ กงเสวี่ยฮวาเตรียมจะอ้อมเขาไป แต่อีกฝ่ายกลับลงมือทันที ทำให้เขาปลีกตัวไปไม่ได้
กงเสวี่ยฮวาต้องสู้อย่างไม่มีทางเลือก เขาทำได้เพียงตะโกนบอกคนจากฮวงเสินว่า “รีบไปช่วยเร็ว!” ไม่ใช่ ‘มาช่วย’ แต่เป็น ‘ไปช่วย’ ความหมายชัดเจน มาก
คนฮวงเสินเหลือแค่ไป๋หลี่เฟิ่งคนเดียว เพราะว่าหันเหยากวงและฉู่เฟยเยียนที่เข้าสู่การเป็นมาร ติดต่อกันและถูกหยุดไว้ได้แล้ว
ไป๋หลี่เฟิ่งเข้าใจความหมายของกงเสวี่ยฮวา ร่างหายแวบไปทางเจียงหลี แต่เขาเพิ่งจะขยับ ก็มีคนๆ หนึ่งเหาะมาไล่ตามเขาต่อหน้าทุกคน
ท่ามกลางการต่อสู้ กงเสวี่ยฮวาที่สนใจฝั่งนี้มาตลอดก็เข้าใจในทันที เขาแสยะยิ้มแล้วพูดกับลูกศิษย์ของป้อมปราการเฟยอวิ๋นเหล่านั้นว่า “ที่แท้พว วกเจ้าก็เสแสร้งมาตลอด!”
อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น ลูกศิษย์ของป้อมปราการเฟยอวิ๋นจะเข้าสู่การเป็นมารติดต่อกันสองสามคน
