าอินฮูทันที ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือดและความโกรธ
ตู้มม!
พลังมารที่น่ากลัวตลบอบอวลไปหมด ทุกคนถอยห่างมากขึ้นเรื่อยๆ
เหมือนว่าให้พื้นที่ต่อสู้กับพระมหาอินฮูและศิษย์น้อง
สีหน้าของเจียงหลีเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม อารมณ์ของนางในตอนนี้เคร่งเครียด ใช่แล้ว! คนจากตำหนักหลีหั่วล่ะ ทันใดนั้นนางก็นึกออก เหมือนว่าตั้ง งแต่เมื่อครู่นี้คนจากตำหนักหลีหั่วก็หายไป
“พี่ใหญ่” เจียงหลีเรียกเจียงเฮ่า
เจียงเฮ่ามองนาง
“ตำหนักหลีหั่ว…” เจียงหลีพูดไร้เสียง
เจียงหลีหรี่ตาลง แล้วค่อยๆ ถอยมา
ตอนนี้สายตาของทุกคนมองไปยังการต่อสู้ของพระมหาอินฮูและศิษย์น้อง ไม่ได้สังเกตการจากไปของเจียงเฮ่า
แต่อวิ๋นซู่กลับแบ่งความสนใจมาทางเจียงหลีตลอด เขาเห็นเจียงเฮ่าจากไป แต่ว่าท่ามกลางม่านพลังนี้ ใครก็หนีไปไหนไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สนใจ จการจากไปของเจียงเฮ่า
“ศิษย์พี่ พวกเราจะลงมือกันได้เมื่อใด” ลูกศิษย์ของป้อมปราการเฟยอวิ๋นคนหนึ่งเดินเข้ามา แล้วก็มองเจียงหลีเช่นกัน ในสายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยคว วามลามก พูดก
