และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความปีติยินดี
ในบรรดาสามคนที่ถูกวิญญาณชั่วร้ายไล่ล่า หนึ่งในนั้นคือเจียงเฮ่า ส่วนอีกสองคนคือ หันเหยากวง และอีกคนเป็นศิษย์ของวังเวิ่นฉิง
“นั่นมันปี้โหรวนี่นา” ไหวปี้จำหญิงสาวคนนั้นได้และก็ดีใจมากเช่นกัน
ในที่สุด เมื่อนางเห็นศิษย์สำนักเดียวกัน หัวใจที่หวั่นวิตกของนางก็ชุ่มฉ่ำขึ้นมาบ้าง
เมื่อเจียงเฮ่าเห็นเจียงหลี เขาก็หันกลับมาหานางทันที ทั้งสองฝ่ายพบกัน สบตากัน และทั้งสองยังคงเร่งวิ่งไปข้างหน้าโดยปริยาย
ทันใดนั้น กลุ่มคนก็ได้ขยับขยายเป็นแปดคน และจำนวนวิญญาณชั่วร้ายที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา…มีจำนวนมากถึงหลายหมื่นตน
เจียงหลียิ้มอย่างขมขื่น ดวงตาของนางกวาดไปทั่วผู้คน และการแสดงออกของทุกคนก็น่าอึดอัด
ขณะที่วิ่ง เจียงเฮ่าและหันเหยากวงก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านซ้ายและขวาของเจียงหลี แต่พวกเขากลับบีบไหวปี้ไว้ด้านข้าง อย่างไรก็ตาม ตอนนี้นางไม่มีแรงจะสนใจเรื่องพวกนี้ แค่ค คล้องแขนศิษย์น้องสำนักเดียวกันแล้วพานางไปวิ่งต่อไป
เจียงหลีวิ่งไม่หยุด ดึงเอาแผนที่ที่ไหวปี้ให้มาจากอ้อมแขน และกางมันออกมาในมือ
“แผนที่ดินแดนผนึกมาร!”
