ินไปได้สองก้าว ไหวปี้ก็กระทืบเท้า “หยุดนะ”
“ไม่ต้องมาอ้อนข้า ข้าไม่หลงกลหรอก” เจียงหลีไม่เพียงแต่ไม่หยุด แต่ยังเร่งฝีเท้าให้เร็วกว่าเดิมแทน
ไหวปี้กัดฟันและหายตัวไปปรากฏต่อหน้าเจียงหลี จากนั้นก็เอื้อมมือออกไปขวางทางนาง
เจียงหลีขมวดคิ้ว กำลังคิดจะจากไปโดยใช้ศาสตร์ลับ แต่นางได้ยินไหวปี้พูดว่า “ใครให้เจ้าเป็นคนลิขิตของข้าล่ะ ข้าถูกลิขิตให้พัวพันกับเจ้าตลอดชีวิตนี้ของข้า”
“…” อะไรนะ
เจียงหลีกลัวมากจนก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวและมีอาการขนลุก
นี่เป็นครั้งแรกในสองชีวิตของนางที่ถูกสตรีไล่ตามมากเช่นนี้!
“อะไรคือคนในชะตาลิขิต อะไรคือพัวพันกันไม่หยุด เจ้าพูดให้มันชัดเจนทีสิ” ดวงตาของเจียงหลีฉายแววตกตะลึง
ดวงตาที่ไม่ปิดบังของนางเช่นนั้น ทำให้ไหวปี้รู้สึกเจ็บปวดมาก
“ข้าทำให้เจ้ารังเกียจขนาดนั้นเชียวรึ” ไหวปี้รู้สึกเสียใจอย่างมาก อย่างไรก็ตาม นางก็เป็นถึงเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งวังเวิ่นฉิง มีบุรุษหลายคนที่ต้องการเป็นที่โปรดปรานของนา าง และต้องการคุกเข่าแทบเท้าของนาง
แต่กับเจียงหลี นางปฏิบัติต่อตัวเองเหมือนดั่งแมงป่องที่มีพิษร้ายอย่างไรอย่างนั้น
“เจ้าไม
