เจียงหลีหมดสิ้นความอดทน ดวงตาเปลี่ยนเป็นเย็นชา
ไหวปี้กล่าวต่อว่า “ถ้าอย่างนั้น ทำให้การฝึกฝนของข้าล่าช้า จะทำอย่างไร”
เจียงหลียิ้มแต่เป็นรอยยิ้มที่เย็นชา ทำให้ร่างของไหวปี้รู้สึกเย็นวาบ ในหัวของนาง ปรากฏภาพที่จู๋เยี่ยนถูกฆ่าตายอย่างทรมาน สัมผัสแห่งความกลัวปรากฏขึ้นในดวงตา
“ข้าจะพูดเป็นครั้งสุดท้าย อย่ามากวนข้าอีก ไม่อย่างนั้น ข้าจะใช้วิธีของข้า ช่วยให้เจ้าก้าวข้ามความรัก”
คำพูดของเจียงหลีทำให้หัวใจของไหวปี้กระตุกทันทีด้วยความกลัวเล็กน้อย “วิธีไหนรึ” นางถาม
“ฆ่าเจ้าเสีย” เจียงหลีพูดเบาๆ ดวงตาของนางเย็นชาและไม่ใช่แววตาที่ล้อเล่นเลย
“…” ไหวปี้ตกตะลึง
ทันใดนั้น นางก็เข้าใจว่าเมื่อปฏิบัติกับเจียงหลี นางไม่สามารถคาดเดาและตัดสินได้เหมือนกับบุรุษทั่วไป
หัวใจของสตรีนี้ ยากแท้จะหยั่งถึง
ในฐานะผู้หญิงเหมือนกัน นางกลับมองเจียงหลีไม่ออก อย่างไรก็ตาม นางสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจนว่าในขณะนี้เจียงหลีมีความคิดที่จะฆ่านางจริงๆ
ไหวปี้สามารถมั่นใจได้ว่า ถ้านางยังเพิกเฉยและรังควานต่อไป เจียงหลีจะฆ่านางอย่างแน่นอน
“ข้ารู้แล้ว” ดวงตาของไหวปี้คาดเดาไม่ได้ และในท้ายที่สุด ก็ตัดสินใจเลือกอย่างฉลาดที่สุด
การประนีประนอมของน
