“…”
“…”
‘ข้าจะทำอย่างไรได้ ข้าควบคุมมันไม่ได้น่ะสิ!’
ขณะที่ไหวปี้พูดคำนั้นออกไป เจียงหลีก็เงียบไม่พูดอะไรส่วนไหวปี้ก็เงียบไปเช่นกัน
ทั้งสองพูดไม่ออก และบรรยากาศแปลกประหลาดก็ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา
ไม่รู้ว่านานแค่ไหน ในที่สุดเจียงหลีก็สามารถควบคุมอารมณ์ที่เกือบจะรุนแรงของนางไว้ได้ และพูดคำต่อคำว่า “ข้าไม่ชอบสตรี”
“ข้าก็ไม่ชอบสตรีเช่นกัน!” ไหวปี้พูดต่อ ในสายตาของนาง เศร้ายิ่งกว่าเดิม
เมื่อมองไปที่ดวงตาของเจียงหลี ราวกับว่านางกำลังมองชายหนุ่มอย่างไรอย่างนั้น
ไม่สามารถต้านทานวิธีนี้ของนางได้ เจียงหลีละสายตาและพูดอย่างเย็นชาว่า “แล้วเจ้าหมายความว่าอย่างไร”
ไหวปี้ส่ายหัวอย่างโกรธเคืองและเพิกเฉยต่อนาง
นางก็หดหู่ใจมากเหมือนกัน ไม่รู้จริงๆ ว่าสวรรค์ตาบอดหรืออย่างไร ถึงได้บอกว่าเจียงหลีคือโชคชะตาของนางได้ มันทำให้นางรู้สึกอธิบายไม่ถูกกับสตรีคนหนึ่งในตอนนี้ และความร รู้สึกที่ไม่ชัดเจนแบบนั้นทำให้นางแทบบ้า
ไหวปี้ได้ใจ แต่เจียงหลีไม่สนใจที่จะเกลี้ยกล่อมนาง
เป็นการดีที่สุดที่จะไม่เข้าไปพัวพัน!
เจียงหลีหันหลังกลับและเดินหน้าต่อไป
หลังจากนั้น นางเพิ่งเด
