า ก็เป็นเจ้า วันนี้เจ้าก็ช่วยชีวิตข้าอีกครั้ง ข้า…”
“หยุด!” เจียงหลียกมือขึ้นขัดจังหวะไหวปี้
ไหวปี้ปิดปากของนางและมองดูเจียงหลีด้วยสายตาเศร้าสร้อย
เจียงหลีหายใจเข้าลึกๆ และนึกถึงสิ่งที่ไหวปี้พูดอย่างระมัดระวัง จากนั้นนางก็แสดงรอยยิ้มและชะลอน้ำเสียงของนาง “เทพธิดาไหวปี้ เจ้าแน่ใจหรือว่าซือจุนของเจ้าไม่ได้โกหกเจ้าน่ ะ”
“…” เพราะคำพูดของนาง ไหวปี้ได้แสดงความตกตะลึงบนใบหน้าที่งดงามของนาง นางขมวดคิ้วและโต้กลับทันที “ซือจุนของข้าจะโกหกข้าได้อย่างไร”
“บางที นางอาจพลาดไปสักคำ” เจียงหลียังคงยิ้ม
“คำว่าอะไร” ไหวปี้ประหลาดใจ
เจียงหลีกล่าวอย่างจริงจังว่า “ชายหนุ่มคนแรกที่เจ้าไม่สามารถมองทะลุได้ คือคนลิขิตของเจ้า!” นางจงใจเน้นคำว่า ‘ชายหนุ่ม’
ไหวปี้หัวเราะเยาะ “ยังไม่มีชายหนุ่มคนใดที่ข้าไม่สามารถมองทะลุได้เลย ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนที่ข้าจะไปที่เมืองซู่หยา ซือจุนของข้าก็เตือนให้ข้าใส่ใจกับคนที่ข้าพบเป็นพิเศษ”
เจียงหลีหลับตาลง พยายามระงับความโกรธในหัวใจ
นางแน่ใจแล้วว่า ซือจุนของไหวปี้ไม่ได้โกหกไหวปี้ แต่เป็นนางเองที่โกหกตัวเอง!
อ
