็มีตั้งมากมาย
“เรื่องนี้ ข้าอาจช่วยเจ้าไม่ได้ ข้าเป็นคนมีชาติตระกูลนะ” เจียงหลีพูดอย่างอายขึ้นมาทันที
“ตระกูล!”
ไหวปี้มองนางด้วยความประหลาดใจ
เจียงหลีพยักหน้าอย่างจริงจังมาก “ใช่แล้ว”
“เจ้า…เจ้าแต่งงานแล้วงั้นรึ” ไหวปี้ร้องออกมาอย่างเงียบๆ หลังจากมองไปที่เจียงหลีสองสามครั้ง และหัวเราะเยาะอีกครั้ง “เจ้าคงไม่ลืมนะว่าข้ามาจากไหนกัน เจ้ายังมีครั้งแรกอยู่ หรือไม่ข้าจะมองไม่ออกได้อย่างไร”
เจียงหลีไม่รู้สึกละอายและพูดอย่างโผงผางว่า “หมั้นแล้วก็ไม่ได้หรือไร”
“ใครกันที่โชคดีได้แต่งงานกับคนงดงามผู้ยิ่งใหญ่อย่างเจ้า” ร่องรอยของความผิดหวังปรากฏบนดวงตาของไหวปี้
เมื่อคิดถึงลู่เจี้ย เจียงหลีก็ยิ้มอย่างอ่อนหวาน “แท้จริง เขาโชคดีที่ได้พบข้า และข้าก็โชคดีที่ได้พบเขาเช่นกัน”
ไหวปี้กัดริมฝีปากของนางเบาๆ และนิ่งเงียบ
เจียงหลีหันมามองนางและพูดอย่างจริงจัง “ดังนั้น ข้าขอเตือนเจ้า หลังจากที่เจ้าออกจากดินแดนผนึกมารนี้แล้ว เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าจำคนผิดและเสียเวลาผ่านช่วงความรักนี้ของเจ จ้า ขอให้เจ้าไปถามซือจุนของ
