“เจ้า รู้สึกถึงความสิ้นหวังหรือยัง”
จู๋เยี่ยนเงยหน้ามองเจียงหลีที่ถูกพลังมารครอบคลุมไว้ ดวงตาที่เย็นชาจนไร้ที่ตินั้น ปรากฏออกมาอย่างชัดเจน
สิ้นหวังงั้นรึ!
ใช่! เขากลัวแล้ว ตั้งแต่ฝึกฝนมา เขามิเคยรู้สึกว่าความตายอยู่ใกล้ตัวเขามากเพียงนี้มาก่อน
พลังปราณที่รุนแรงและพิฆาตเช่นนั้น ทำให้เขาตัวเกร็งไปหมด พลังอันเต็มเปี่ยมของพลังมาร ทำให้เขาไม่มีทางโต้ตอบได้เลย!
บนพื้น ไหวปี้ตื่นเต้นจนมือทั้งสองของนางสั่นเทา
สิ้นหวังหรือไม่
ในตาของนางเต็มไปด้วยน้ำตา ก่อนหน้านั้นที่นางถูกจู๋เยี่ยนบีบบังคับ ก็สิ้นหวังเหมือนเขาตอนนี้สินะ
สายตาของไหวปี้เคลื่อนไปยังตัวเจียงหลี
รูปร่างที่มีเสน่ห์และสูงส่งนั้น แม้นจะเป็นสตรีเช่นกัน กลับทำให้ผู้คนมีใจปฏิพัทธ์
พลังอันน่ากลัวพุ่งไปยังจู๋เยี่ยนพร้อมกับฝ่ามือปีศาจ เขาเป็นถึงจอมภูตแห่งสำนักหลีหุนจง เป็นระดับหลิงหวังขั้นเริ่มต้น แต่กลับพ่ายแพ้ให้กับระดับหลิงจงคนหนึ่ง
พลังสังหารที่เย็นยะเยือกนั้น กลายเป็นเส้นบางๆ นับไม่ถ้วน และบาดลงบนตัวของเขา
อ๊ากๆๆๆ!
จู๋เยี่ยนส่งเสียงร้อง เสียงของเขาแคร่งขรึมและสิ้นหวัง “เจ้าฆ่าข้า เจ้าก็ต้องตายเช่นกัน!”
เจียงหลีหัวเราะเยาะและโจมตีต่ออย่างไร้เย
