ื่อใย “เจ้าตายไปแล้ว ยังคิดว่าสำนักหลีหุนจงจะแก้แค้นแทนเจ้างั้นหรือ”
“ไว้ชีวิตข้าด้วย! ไว้ชีวิตข้าด้วย! ข้าผิดไปแล้ว!” จู๋เยี่ยนเป็นผู้ที่มองสถานการณ์ออกจริงๆ ในเมื่อขู่อย่างตรงไปตรงมาไม่เป็นผล เขาก็เปลี่ยนเป็นอ่อนข้อร้องขอไว้ชีวิต
มีแสงหนึ่งผ่านตาไหวปี้ไป
“คำร้องขอของเจ้า ข้าไม่เชื่อ!” เจียงหลีตอบอย่างเย็นชา
โครม!
เสียงหนึ่งดังออกมา ดังจนพื้นดินและท้องฟ้าก็สั่นไหวไปด้วย
จู๋เยี่ยนรู้สึกได้ว่าครั้งนี้ตัวเองต้องตายสถานเดียว ความเกลียดชังก็ปรากฏออกจากดวงตาของเขา
ทันใดนั้นเอง ร่างของเจียงหลีก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา รวดเร็วจนทำให้เขาหรี่ตาลงไปครู่หนึ่ง
พลังมารที่โหดร้ายและรุนแรง หยุดลงกะทันหัน และกักขังร่างของจู๋เยี่ยนที่ใกล้แตกสลายแล้วอยู่ด้านใน และไม่ฆ่าเขาให้ตาย
จู๋เยี่ยนตกใจ หยุดและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ฮ่าๆๆๆ…เจ้าไม่กล้าฆ่าข้าจริงด้วย!”
มุมปากของเจียงหลียกขึ้นอย่างแปลกประหลาด
นางใช้การเคลื่อนไหวบอกแก่จู๋เยี่ยนว่า นี่เป็นเพียงสิ่งที่เขาคิดไปเองเท่านั้น
ทันใดนั้น เจียงหลีก็ระเบิดความน่ากลัวของพลังมารออกมา มือทั้งสองเต็มไปด้วยแสงไฟของปีศาจ นางยื่นมือออกไปทางจู๋เยี่ยน
จู๋เยี่ยนที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ ก