น้าก้าวใหญ่อย่างกะทันหัน
การที่เขาเข้าใกล้อย่างกะทันหันและคำพูดในปากของเขา ทำให้ไหวปี้ลงมือทันที
ทั้งสองสู้กันอีกครั้ง
จู๋เยี่ยนมิได้สนใจนัก เขาไม่ได้ใช้พลังกดขี่จากหลิงหวังมากดขี่ไหวปี้ แต่ตั้งใจเข้าชิดร่างกายของนางทำให้เป็นการต่อสู้แบบเนื้อแนบเนื้อ
ไหวปี้หมดหนทาง จังหวะของการต่อสู้ถูกจู๋เยี่ยนควบคุมไว้หมด และนางก็ทำได้เพียงต่อสู้แบบระยะประชิดเท่านั้น
แต่ทว่า การต่อสู้แบบระยะประชิดนั้นหญิงสาวต้องเสียเปรียบอยู่แล้ว และยังต้องเจอกับจู๋เยี่ยนคนทุเรศเช่นนี้อีกหรือ
“ทางนี้” จู๋เยี่ยนปรากฎของข้างหลังของไหวปี้กะทันหัน หายใจอยู่ข้างหูของนางและใช้มือสัมผัสเอวของนางไปรอบหนึ่ง
“นี่เจ้า!”
ไหวปี้หันกลับไปด้วยความโกรธ อยากจะกำจัดการเข้าใกล้ของจู๋เยี่ยน แต่กลับถูกเขาโอบกอดจากด้านหลังและลวนลามนางจนได้
“หอมเหลือเกิน! นุ่มเหลือเกิน!” จู๋เยี่ยนดมมือที่กลิ่นหอมของนางตรงปลายจมูก และกล่าวอย่างไร้ยางอาย
ไหวปี้โกรธมาก จิตสังหารในดวงตายิ่งมีมากกว่าเดิม
นางขัดขืนอยู่ในอ้อมกอดของเขา แต่ก็ไม่สามารถหลุดจากการควบคุมของจู๋เยี่ยนได้ แต่การขัดขืนของนางกลับแลกมาด้วยเสียงครางอันน่ารังเกียจและท่าทางต่ำช้าของจู๋เยี่ยน
ท่าทางที่
