เย็นชา
ฉินเทียนอีควบคุมความคิดของเขาและพยักหน้า “ใช่ หากเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนแอ เกรงว่าคงจะได้รับผลกระทบจากกิเลสนี้ และกิเลสก็จะหยั่งรากเติบโตในหัวใจของตัวเอง หลังจากนั้นไม่ กี่ปี ก็จะกลายเป็นวิญญาณชั่วร้ายในที่สุด”
คำพูดเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นคำพูดที่พูดให้เจียงหลีฟัง แต่ก็เหมือนพูดให้ตัวเองฟังด้วยเช่นกัน
“แล้วไอ้ชั่วนั่นล่ะ” ทันใดนั้นฉินเทียนอีก็สังเกตเห็นว่าไม่มีร่างของวิญญาณชั่วร้ายตัวนั้นอยู่นอกถ้ำแล้ว แต่วิญญาณชั่วร้ายตัวอื่นๆ ยังคงเฝ้าอยู่นอกถ้ำ
“ไม่รู้สิ”
วิญญาณชั่วร้ายดูแปลกเกินไป
เจียงหลีไม่รู้ว่าแสงแห่งการตรัสรู้ในเมื่อครู่เป็นความจริงหรือเท็จ พลังควบคุมจิตสามารถทำลายวิญญาณชั่วร้ายได้อย่างสมบูรณ์อย่างนั้นหรือ นางคิดในใจ
“ข้าควรทำอย่างไรดี ข้าไม่อยากมีประสบการณ์แบบเมื่อครู่อีกแล้ว” ฉินเทียนอีกัดฟัน สีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก
“อย่างนั้นก็ฆ่ามันซะ” เจียงหลีกล่าวอย่างเคร่งขรึม
นางถูกครอบงำด้วยกิเลสเมื่อครู่ หลังจากประสบกับทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว ตอนนี้นางก็เต็มไปด้วยความโกรธ
“ดี” ฉินเทียนอีพยักหน้าและเห็นด้วยกับการตัดสินใจของเจียงหลี
ดาบเล็กแห่งพลังควบคุมจิตในดวงตาของเจียงหลีฟื้นคืนชีพและหมุนอย่างร
