ฮ่าๆ เจียงหลีหลุดหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้
ฉินเทียนอีคนนี้ เบื่อจนทะเลาะกับวิญญาณชั่วร้ายเลยอย่างนั้นหรือ
“ถึงอย่างไรก็อยู่เฉยๆ ไม่มีอะไรทำอยู่ดี หาเรื่องสนุกบ้างก็ดีเหมือนกัน” ฉินเทียนอีหันมามองและยิ้มให้เจียงหลีอย่างสดใสร่าเริง
วิญญาณชั่วร้ายที่อยู่ด้านนอกดูเหมือนจะถูกเขาด่าจนมึนงง ทำได้เพียงมองเขาด้วยสายตาที่ดุร้าย
ฉินเทียนอีเยาะเย้ยและกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม พวกเจ้าก็ถือเป็นรุ่นพี่แล้ว รังแกรุ่นน้องอย่างพวกข้าสองคนในดินแดนผนึกมารแห่งนี้ แถมยังรังแกคนน้อยกว่าอีกด้วย พวกเจ้าละอายใจ หรือไม่”
“หึ ปากคอเราะร้ายนัก” วิญญาณชั่วร้ายที่อยู่นอกถ้ำยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่
“ชื่นชมเกินไปแล้วๆ นี่เป็นจุดเด่นของข้านะ” ฉินเทียนอีหัวเราะและดูถูกเหยียดหยาม เขาลืมตาขึ้นแล้วพูดกับวิญญาณร้ายว่า “ยังไงข้าก็ไม่ออกไปจากที่นี่ พวกเจ้าก็เข้ามาไม่ได ด้ เรามาคุยกันดีๆ ไม่ได้หรือ มาๆๆ ไหนลองพูดมาสิว่ากิเลสของพวกเจ้านั้นเกิดขึ้นมาได้อย่างไรกัน”
เจียงหลีลืมตาขึ้นและมองไปยังปากถ้ำ
ดูเหมือนว่านางยังสนใจเรื่องนี้อยู่บ้าง
ด้านนอกถ้ำ วิญญาณชั่วร้ายกลับปิดปากเงียบ แต่จ้องไปที่ฉินเทียนอีด้วยแสงอันเย็นเฉียบในดวงตาของเขา
“ไหน เจ้าพูดม
