งของ
ลวี่หยางเบนสายตา มองไปยังสิ่งของบนโต๊ะหนังสือและบนชั้นหนังสือ ขณะนั้นบนโต๊ะมีตำราวางอยู่หนึ่งเล่ม และเครื่องมือครบชุด พู่กัน หมึก กระดาษ และแท่นฝนหมึก
บนชั้นวางทั้งสองข้าง ต่างก็มีของตั้งอยู่ฝั่งละสามชิ้น
บนชั้นด้านซ้าย มีทั้งกาน้ำชา ตราประทับ และหยกเจ็ดทวารหนึ่งก้อน ส่วนด้านขวากลับวางกล่องเล็กหนึ่งใบ ลูกแก้วผลึกหนึ่งลูก และยังมีหนึ่งแสงทองคำจ้าที่ถูกบรรจุไว้ในขวดแก้วเนื้อแก้วหลากสี แสงนั้นรุนแรงเกินพรรณนา จนยากจะจ้องมองตรงได้
“ให้ตายเถอะ!”
ของสิ่งอื่นในนั้น ลวี่หยางอาจยังดูไม่ออก แต่แสงทองที่บรรจุอยู่ในขวดแก้วนั่น เขากลับคุ้นเคยยิ่งนักมันคือหนึ่งสายแห่งแก่นแท้ทองคำ!
ลวี่หยางรีบเร่งเร้าโคจรพลังจิตใจกระจ่างแจ้งของตนขึ้นทันที
แล้วภาพที่ปรากฏแก่สายตา คือรูปลักษณ์ของ อสรพิษมังกรขาวอ้าปากแยกเขี้ยวเล็บ ลักษณะเกรี้ยวกราด แววตากลมโตราวจะกัดกินทุกสิ่ง!
ลวี่หยางนับนิ้วคำนวณ ก็เข้าใจถึงที่มาที่ไปในทันที
‘นี่มัน…เจ้ามังกรขาวตนนั้น!’
โอรสองค์แรกของจ้าวมังกร อดีตองค์รัชทายาทแห่งตำหนักมังกร ผู้เป็นหนึ่งในตัวเต็งของเผ่ามังกรที่จะบรรลุมรรคผลโอสถทองคำ แต่กลับถูกสี่ขุมอำนาจใหญ่ชักใยออกมาล่อลวงแล้วฆ่าทิ้งเสียสิ้น
“หลังพี่ใหญ่สิ้นไป วิถีกรรมแห่งมรรคผลก็ปรากฏขึ้น บิดาจึงเข้าข่มไว้ แล้วจึงหลอมกลั่นออกมาเป็นสายแก่นทองคำนี้ และเก็บรักษาไว้ที่นี่ตลอดมา” เทียนฉิวเอ่ยเสียงเรียบ “เหตุผลที่ท่านพ่อร่วมมือกั
