ข้ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว ยังควบคุมใจตัวเองไม่ได้น่ะ ะหรือ เพื่อชีวิตของเจ้า นับจากนี้พวกเราอย่ามาเจอกันอีกเลยดีกว่า”
ฉินเทียนอีถูกปิดปากจนขำไม่ออก ส่ายศีรษะเอ่ย “เจ้าปฏิเสธกันตรงๆ เช่นนี้เลยหรือ”
เจียงหลียกคิ้ว พยักหน้ายอมรับ “ข้าไม่ชอบพูดจาอ้อมค้อม โดยเฉพาะเรื่องแบบนี้ เพราะเป็นสหายกัน ข้าถึงได้พูดให้ ชัดเจน หากไม่ใช่สหาย ก็คงไม่ทำเช่นนี้หรอก”
“หากไม่ใช่สหาย…เจ้าก็จะฆ่าทิ้งเสีย ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม” ฉินเทียนอีหัวเราะอย่างกลั้นไม่อยู่
เจียงหลีรวบผมตัวเองขึ้น ยิ้มเยาะเล็กน้อย “อย่าพูดจนข้าดูอำมหิตถึงเพียงนั้น ข้าฆ่าเฉพาะพวกตามตื๊อไม่เลิก และ ะคนที่สมควรตายเท่านั้น”
ฉินเทียนอียิ้ม ยิ้มอย่างสดใสอย่างมาก
ถูกเจียงหลีปฏิเสธ เป็นเรื่องที่คาดไว้อยู่แล้ว เขาจึงไม่ได้รู้สึกทุกข์ใจแต่อย่างใด
“ดูแล้ว เป็นสหายกับเจ้าน่าจะดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลใจ” เขาเอ่ยกึ่งหยอกล้อไปเช่นกัน
“เป็นการเลือกที่ฉลาดมาก” เจียงหลียิ้มกริ่มมองเขา
การสนทนาของทั้งสอง ทีเล่นทีจริง สนุกสนานบ้าง จริงจังบ้าง
แต่ทั้งสองล้วนเป็นคนฉลาด การเลือกของทั้งคู่ต่างรู้ดีแก่ใจ
…
ดินแดนผนึกมารไม่สามารถแยกกลางวันกลางคืนได้ วันเวลาก็หมุนเวียนเปลี่ยนผ
