เมื่อได้ยินฉินเทียนอีพูดเช่นนี้ เจียงหลีมองไปที่เจ้าเปี๊ยกบนต้นไม้ที่กำลังทำท่าเหมือนคิดอะไรอยู่
สัตว์เดรัจฉานในบรรพกาล ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกาย
ข้อสงสัยก่อนหน้านี้ นางนึกถึงสัตว์เลี้ยงผู้น่ารักของตนเป็นตัวแรกหลังจากตัดสำนักหลีหุนจงออกไปแล้ว อย่างไรก็ตา าม นางนึกแรงจูงใจในการกระทำเช่นนั้นไม่ออก
หรือว่าไม่ชอบหน้าฉินเทียนอีเพียงอย่างเดียวเลย เจียงหลีคาดเดาในใจ
“เจียงหลี!” เสียงเคร่งขรึมของฉินเทียนอีดึงความคิดของเจียงหลีกลับมา
“พวกมันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว” ฉินเทียนอีพูดอย่างจริงจัง
ด้วยคำเตือนของเขา เจียงหลีก็สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของวิญญาณชั่วร้ายที่อยู่รายล้อม ชั่วครู่ วิญญาณชั่วร้ายเห หล่านี้เฉื่อยชาเล็กน้อย การเคลื่อนไหวค่อนข้างเชื่องช้า และทักษะการต่อสู้ที่พวกเขาปลดปล่อยออกมาเหมือนข้างนอกดูดี แต่ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้
แต่ขณะนี้วิญญาณชั่วร้ายทั้งหลายที่ยืนอยู่กับที่เริ่มบิดคอเสียงดัง กรอบแกรบ ข้อต่อทั่วทั้งร่างกายดูเหมือนจะเป ปิดออก พลังอำนาจที่ดุร้ายบนร่างของพวกเขาแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม บริเวณโดยรอบหนาวเย็นฉับพลันและแฝงไปด้วยลมปราณ ที่บ้าคลั่ง
“ดูเหมือนพวกมันจะตื่นแล้วจริงๆ” เจียงหลีหรี่ตาลงเล็กน้อย
