“ฆ่ายังไงพวกมันก็ไม่ตาย! มีแต่จะทำให้พวกเราเปลืองพลัง!” เจียงหลีตะโกนบอกฉินเทียนอี
ฉินเทียนอีเบิกตาโพลงทันที เวลานี้เขามองเห็นหน้าวิญญาณร้ายซ้ำไปซ้ำมา แสดงรอยยิ้มมุ่งร้าย ราวกับกำลังยิ้มเย้ยพวกเขา ไม่คิดว่าจนถึงตอนนี้เพิ่งจะมาค้นพบสิ่งนี้
“น่ารังเกียจนัก!” ฉินเทียนอีหน้าผากฉายแววอำมหิต พวกเขาไม่คิดว่าจะถูกวิญญาณร้ายพวกนี้รังควาน!
สองแขนของเขาแดงฉานจนน่ากลัว พุ่งไปจับสองวิญญาณร้าย อุณหภูมิร้อนที่น่ากลัวนั้นก็ปะทะเข้ามา ชั่วพริบตาวิญญาณร้ายทั้งสองดวงก็หายไป
แต่ทว่า ทางนี้เพิ่งจะกำจัดไป จากสถานที่ไกลห่างจากเขา วิญญาณร้ายสองดวงนั้นก็ปรากฏขึ้นอีก
ภาพตรงหน้านี้ ฉินเทียนอีได้พบเห็นด้วยตาตัวเองจึงประหลาดใจอย่างมาก
“ไม่คิดว่าจะฆ่าไม่ตาย! ถ้าเช่นนั้นจะฆ่าพวกเขาให้ตายอย่างไร” ฉินเทียนอีเอ่ยอย่างโมโห
ทันใดนั้น เขารู้สึกว่ามีความผิดปกติเข้ามาใกล้ตัว
มือที่แดงฉานทันใดนั้นก็ฟันไปทางนั้น กลับถูกฝ่ามือร้ายกาจขวางไว้ ทำให้การจู่โจมของเขาถูกผลักเข้าไปอีกทาง ตกลงบนร่างวิญญาณร้าย
“เจียงหลีหรือ” ฉินเทียนอีมองอย่างสงสัยยังคนที่ปรากฏอยู่ข้างตน หากเขาจำไม่ผิด ก่อนหน้านี้ เจียงหลียังอยู่ห่างจากเขาอีกไกล
ส่วนเขา
