ก็ไม่เห็นร่างนางเหาะผ่านมา ยิ่งไปกว่านั้นรู้สึกถึงพลังจิตเคลื่อนไหว เหตุใดนางถึงได้มาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาได้
“รีบไปก่อนเถิด!” เจียงหลีไม่มีเวลาจะอธิบายเรื่องเมื่อสักครู่นี้ให้ฉินเทียนอีฟังว่าที่นางใช้นั้นคือศาสตร์ลับของเมืองฮวงเสิน
จากนั้น นางเงยหน้าขึ้นมองเจ้าเปี๊ยกบนต้นไม้ ร้องตะโกนเสียงดัง “หลิวหลี!”
เจ้าเปี๊ยกบนต้นไม้ลุกขึ้นยืนทันที ไม่รีรอกระโดดลงมาจากต้นไม้โดยใช้ท่าเหินลงมาสู่อ้อมแขนของเจียงหลีแล้วเกาะไว้ เจียงหลียื่นมือรับร่างเล็กๆ ของมันไว้ ร่างเล็กไร้เรี่ยวแรง “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้าใช่หรือไม่” นางถามเสียงเบา
เจ้าเปี๊ยกอยู่ในอ้อมอกค่อยๆ ส่ายศีรษะ แสดงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับมัน
เจียงหลีไม่ได้สงสัยเจ้าเปี๊ยก นางกอดเจ้าเปี๊ยกไว้ในอ้อมแขนข้างหนึ่ง อีกมือหนึ่งจับไหล่ของฉินเทียนอีเอาไว้ แล้วจึงใช้ศาสตร์ลับ ทั้งสองคนก็หายวับไปทันทีจากตรงนั้น ทำให้วิญญาณร้ายพวกนั้นพบแต่ความว่างเปล่า
ตอนที่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ก็หลุดพ้นจากสิ่งที่ห้อมล้อมก่อนหน้านั้นแล้ว
แต่ทว่า หลุมศพพวกนั้นยังคงอยู่ แล้ววิญญาณร้ายก็ยังลอยออกจากหลุมศพไม่หยุด
“ไป!” ฉินเทียนอีหันกลับไปเอามือคว้าเจียงหลีไว้ แล้วเหาะขึ