้นฟ้ามุ่งไปยังข้างหน้า จ้องยังมือที่จับกันอยู่ หลิวหลีเดรัจฉานน้อยหลับตาลง ในยามคับขัน เจียงหลีก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องเล็กน้อยนี้ นางถูกฉินเทียนอีพาเหินไปบนท้องฟ้าไปเรื่อยๆ พอก้มมองลงไป กลับมองเห็นวิญญาณร้ายโผล่ออกมาเรื่อยๆ อย่างไม่ปกติ
เมื่อมองไปยังข้างหน้าอีกครั้ง คาดไม่ถึงว่าดินแดนผนึกมารนี้จะกว้างใหญ่จนมองไม่เห็นขอบเขต ระหว่างภูเขาและป่า ที่รกร้าง ยอดเขา หน้าผา หน้าผาที่ยื่นออกมา ทุกสถานที่ล้วนเป็นสุสานทั้งหมด
“เจ้ารู้จักดินแดนผนึกมารนี้ดีเท่าไหร่” เจียงหลีเอ่ยถามฉินเทียนอี
เขามาจากตำหนักหลีหั่วที่เป็นกลุ่มอำนาจระดับสูง แน่นอนว่าจะต้องมีคนจำนวนหนึ่งไม่รู้จักเบื้องลึก
“ข้ารู้แต่เพียงว่า วิญญาณชั่วร้ายเหล่านี้ล้วนเป็นเกิดมาจากโลกแห่งกิเลสครอบงำ กำจัดวิญญาณชั่วร้าย ก็เป็นภารกิจฝึกประสบการณ์ของพวกเรา” ฉินเทียนอีเอ่ยตอบ
เจียงหลีมองเขาครู่หนึ่ง ดูจากสีหน้าของเขาก็ดูออกว่าเขาไม่ได้โกหก
ขมวดคิ้วเล็กน้อย เจียงหลีรู้สึกหดหู่ ดูท่าแล้ว ยังต้องหากงเสวี่ยฮวาเจ้าเด็กที่รู้ทุกอย่างอะไรนั่น ถึงจะสามารถเข้าใจดินแดนผนึกมารนี้ได้
ไม่เสียแรงที่กงเสวี่ยได้เป็นถึงนายน้อย ความลับมากมาย เขารู้หมด
เพียงแต่…ตอนนี้
