ตู้มมม!
เสียงดัง มาจากทางด้านหน้า
เจียงหลีชะงักไป มองเห็นกลุ่มคนจากป้อมปราการเฟยอวิ๋น ร่นถอยไปอย่างรวดเร็ว
“อาหลี!” เจียงเฮ่ามาถึงข้างกายเจียงหลี รีบถามอย่างรวดเร็ว “เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่”
เจียงหลีส่ายหน้า มองซ้ายมองขวา คนอื่นจากฮวงเสิน ได้มารวมตัวอยู่ข้างนางแล้ว ในเวลานี้ เสิ่นฉงไม่อยู่แล้ว สาย ยตาของไป๋หลี่เฟิ่งที่มองไปทางนาง ดูมีความรู้สึกบางอย่างที่มากขึ้น
ก็ดี เมื่อมองเห็นสายตาเช่นนี้ของเขา เจียงหลีก็มั่นใจว่าไป๋หลี่เฟิ่งจำนางได้
ไม่อย่างนั้น ท่าทีก่อนหน้านี้ที่ดูนิ่งเฉยของเขา ทำให้นางคิดไปว่าตนเองคงจำคนผิดแล้ว
ชิ้งๆๆ!
กลุ่มดาบสังหารสีดำ ถูกแกว่งมาจากด้านหน้า
คนจากป้อมปราการเฟยอวิ๋นทั้งห้า ยืนเรียงกันเป็นแถว แกว่งดาบไม่หยุดเพื่อขวางเอาไว้
“พวกชั่วนี่!” เสียงของกงเสวี่ยฮวา ดังเข้าหูเจียงหลี
เจียงหลีหันไปมอง มองไปกงเสวี่ยฮวากำลังนำคนจากวังเทียนอู่กงมา และยืนอยู่กับคนจากฮวงเสิน
“เจ้ารู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น” เจียงหลีเอ่ยถาม
กงเสวี่ยฮวากัดฟันตอบ “ต้องเป็นไอ้พวกชั่วป้อมปราการเฟยอวิ๋นไม่ระวังตัวไปโดนกลไกการเปิดทางเข้าออก”
“พวกเรายังอยู่ด้านนอกหรือ” เจียงเฮ่ามองไปทางเข้าแล้วเอ่ยถาม
“อืม” กงเสวี่ยฮ
