เสียงที่จู่ๆ ดังขึ้นมานั้น ไม่ได้มีเจตนาร้ายแฝงอยู่
ดวงตาของเสิ่นฉงอมยิ้ม มองไปทางฝ่ายตรงข้าม “ที่แท้ก็ผู้อาวุโสที่เจ็ดจากวังเทียนอู่กง ครั้งนี้ท่านเป็นคนนำ ำหรือ”
ผู้อาวุโสที่เจ็ดจากวังเทียนอู่กงยิ้มแล้วพยักหน้า “คิดไม่ถึงเลย ครั้งนี้รองประมุขเสิ่นจากฮวงเสินจะมาเองเลย หรือ” ทันใดนั้น ดวงตาเขาเป็นประกาย ยิ้มเอ่ย “นึกไม่ถึงเลยว่าตำหนักเย่าจะมีลูกศิษย์เพิ่มขึ้นหลายคน! ยินดีด้วย ยินดีด้วย!”
เมื่อเขาพูดจบ ตรงที่คนฮวงเสินยืนอยู่นั้น มีลมปราณของความแข็งแกร่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ลมปราณนี้ นอกจากแอบแฝงไปด้วยเจตนาร้ายแล้ว ยังแฝงความอยากรู้อยากเห็นอีกด้วย
ถึงอย่างไร เวลาของงานปาฐกถาเจ้าครองนครก็ได้ใกล้เข้ามาแล้ว!
ลมปราณเจตนาร้ายนี้มาจากทางฝั่งป้อมปราการเฟยอวิ๋น เจียงหลีค่อยๆ ขยับ หันไปมองทางนั้น เสื้อด้านในสีขาว เสื้อคล ลุมสีฟ้า ทรงผมตั้งขึ้นของคนจากป้อมปราการเฟยอวิ๋น ได้อยู่ในสายตาของนางแล้ว
แต่ทว่า นางมองเพียงแวบเดียว ก็เบนสายตาไปทางอื่น
“เจียงหลี!” ในเวลานั้น กงเสวี่ยฮวาจากวังเทียนอู่กง มองเห็นเจียงหลี
ไม่เพียงแต่เขา แต่ทางฝั่งวังเวิ่นฉิง ก็มีอีกคนที่เป็นคนคุ้นเคยของเจียงหลี หลังจากมองเห็นนาง ก็พึมพำกับ
