เข้าสำนักมาพร้อมกับนาง
ทั้งสองก่อนหน้านี้เคยเจอกันที่สนามสอบเข้าสำนัก ต่อมาปะทะฝีมือกันที่สระสรรพสัตว์ และตอนนี้กำลังจะเข้าสู่ดินแดนผนึกมารด้วยกัน
เอิ่ม… นี่มันชะตากรรมแบบไหนกันเนี่ย!
เจียงหลีนิ่งเงียบอีกครั้ง กลับต้องแลกมากับคราบเลือดอีกสามจุดบนหลังมือของนาง
เจียงหลีจ้องไปที่เจ้าเปี๊ยกอย่างดุร้าย แต่ในแววตาของหลิวหลี กลับพบร่องรอยของความเย็นชา
เอ่อ…
นี่มันอะไรกัน
เจียงหลีแปลกใจเล็กน้อย ทำไมเจ้าเปี๊ยกแสนน่ารักของนางถึงจ้องมองด้วยแววตาเย็นชาเช่นนี้ นี่เหมือน... สามีที่ถูกสวมเขากำลังมองดูภรรยาที่กำลังปีนต้นงิ้วอยู่ก็ไม่ปาน
“…” เจียงหลีไม่เข้าใจ
หัวใจของนางที่มีต่อลู่เจี้ย ฟ้าดินเป็นพยาน! นางไม่มีทางปีนต้นงิ้วเป็นแน่! หึ!
เจียงหลีไม่สนใจปฏิกิริยาที่แปลกไปของเจ้าเปี๊ยก แต่กลับมุ่งความสนใจไปที่คนสุดท้าย ผู้หญิงคนนี้งดงามและดูสง่ามาก โดยที่ไม่รู้จักนางมาก่อน แต่เสื้อคลุมประจำตำหนักเย่ว์บนร่างกายของนางเป็นเครื่องยืนยันว่านางเป็นคนของตำหนักเย่ว์
ไม่เพียงแต่นางเท่านั้น ไป๋หลี่เฟิ่งก็สวมชุดคลุมประจำตำหนักเย่ว์เช่นกัน โดยคนทั้งห้า ยกเว้นเจียงหลี ล้วนมาจากตำหนักเย่ว์ทั้งหมด
“ไปกันแค่นี้หรือ” นางถาม
