ี่แกว่งไปมาในมือของซีไหล ปิ่นนั่นงดงามนัก ประดับด้วยทับทิม ช่างวิจิตรตระการตาอย่างมาก รสนิยมของซีไหลนั้นดีจริงๆ
แน่นอนว่าสิ่งที่ดึงดูดเจียงหลีมากที่สุดคือคุณสมบัติของมัน
“คาดไม่ถึงว่าจะสามารถต้านทานการโจมตีเต็มรูปแบบของหลิงหวังขั้นสูงได้!” ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกาย
อาวุธสำหรับป้องกันตัวนั้นย่อมเก็บสะสมได้จำนวนมาก
“ของเขานับอะไรไม่ได้เลย ดูของข้านี่ น่ารักไหม ข้าคิดว่ามันเหมาะกับเจ้ามากกว่านะ” คุนอู๋สลัดซีไหลออกไปแล้วยื่นบางอย่างให้กับเจียงหลี
“กระต่าย!” เจียงหลีผงะไปชั่วครู่ ดูประหลาดใจกับกระต่ายที่คุนอู๋กำลังจับหูของมันอยู่ และมองดูกระต่ายอย่างเอ็นดู
“น่ารักไหม สตรีล้วนชอบสัตว์ตัวเล็กใช่หรือไม่” คุนอู๋ยิ้มอย่างสดใส
แววตาที่ไร้เดียงสาของกระต่ายกำลังเขยิบเข้าใกล้ ทำให้ปากของเจียงหลีกระตุกอย่างรุนแรง ทันใดนั้น นางผายมือและเจ้าตัวเล็กขนปุยก็ตกลงสู่อ้อมแขนของนาง “ข้ามีสัตว์เลี้ยงแล้ว”
เจ้าเปี๊ยกตัวน้อยทำให้คนทั้งสามหรี่ตาและถามขึ้นพร้อมกันว่า “นี่คือ…สัตว์เดรัจฉานในบรรพกาล!”
