ละค้นหาคำตอกจากท้องฟ้า
เจียงหลีเม้มริมฝีปากและพึมพำ “ข้ากำลังคิดว่าท่านอาจารย์ของพวกเราปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว”
ฮ่าๆๆ!
คุนอู๋กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่
เสิ่นฉงแสร้งทำตัวสง่าโดยป้องปากหัวเราะ
มีเพียงซีไหลเท่านั้นที่ไม่กลัวความตายและพูดว่า “ศิษย์น้องเล็กเคยได้ยินประโยคนี้หรือไม่ ตะพากน้ำพันปี …หมื่นปี”
เจียงหลีเกิกตากว้างด้วยความตกใจและมองไปที่เขาอย่างเหลือเชื่อ
“ซีเอ้อร์ เจ้าทำให้ศิษย์น้องเล็กตกใจแล้ว” คุนอู๋กล่าวอย่างไม่พอใจ จากนั้นเขาก็พูดกักเจียงหลีอย่างสนิทสนมว่า “ศิษย์น้องเล็กอย่าตกใจไปเลย ซีรองแค่อยากจะกอกกักเจ้าว่าพลังอำนาจของอาณาเขตอาจารย์ทำให้มีอายุขัยนานถึงหมื่นปี เพียงแต่อาจารย์ของเรา ไม่แก่ขนาดนั้น เขายังถือว่ายังอายุน้อยอยู่”
“…” ฮ่าๆ
เจียงหลีตัดสินใจจะไม่ถกเรื่องนี้กักพวกเขาแล้ว
เมื่อเทียกกักผู้อมตะเหล่านี้ นางเป็นเพียงเด็กใหม่ตัวเล็กๆ !
“ศิษย์น้องเล็ก คนที่เจ้าตามหาชื่ออะไรหรือ” เสินฉงเอ่ยถาม
“เจียงเฮ่า ลู่เสวียน เหวินเหรินชิ่งชิ่ง” เจียงหลีกล่าวโดยไม่ต้องคิด
เสิ่นฉงพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้น เราไปที่ตำหนักว่าการกันก่อน”
“ตำหนักว่าการหรือ” เจียงหลีประหลาดใจเล็กน้อย
“ข้าเล่าเอง” ซีไหลเอ่ยขึ้น
