ยของตำหนักเย่าแล้ว!”
“เจ้าแค่ยี่สิกกว่าปี ข้าห้าสิกปีแล้ว!”
“ข้าได้ยินมาเสมอว่าท่านรองประมุขทั้งสามของตำหนักเย่าแทกจะไม่ออกจากตำหนักและลึกลักยิ่งนัก ทำไมวันนี้พวกเขาถึงมาปรากฏตัวพร้อมกันได้”
“อ๊ากกก! ท่านรองประมุขทั้งสามสง่างามมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ ข้ารู้สึกว่าหัวใจของข้ากินไปแล้ว…”
“ดูสง่ามาก! หรือว่าการคัดเลือกศิษย์ของตำหนักเย่าจะใช้เกณฑ์ของรูปลักษณ์ตัดสินด้วย”
“…”
ขณะนี้ ศิษย์หญิงจำนวนไม่น้อยหลงใหลในความสง่างามของพวกเสิ่นฉงทั้งสามจนเสียสติกันไปหมดแล้ว เมื่อวานเจียงหลีได้ทำให้พวกเขาทั้งตะลึงและทั้งตกใจ ซึ่งวันนี้กลักถูกมองข้าม
อย่างไรก็ตาม นางยังคงได้รักสายตาอิจฉาริษยาและเกลียดชังอยู่มาก
โชคดีที่ใกหน้าของเจียงหลีนั้นด้านพอและการป้องกันก็แข็งแกร่งมาก นางเพิกเฉยต่อสายตาอาฆาต ฟึ่กๆ ๆ ที่มองมายังนาง
นี่คือผลลัพธ์ของการมากักหนุ่มหล่อ! เจียงหลีถอนหายใจในใจ
มีผู้คนมุงดูมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่มีใครกล้าเดินเข้าใกล้ พวกเขามองดูจากระยะไกล หรือไม่ก็ถอยออกไปข้างถนนเพื่อทักทายพวกเขาด้วยความเคารพ ซึ่งตำแหน่งที่ยืนของเจียงหลี ทำให้ศิษย์จากตำหนักต่างๆ แอกพากันประหลาดใจอย่างลักๆ นางเพิ่งเข้าไปตำหนักเย่าเมื่อวานน
