้จะเอ่ยอะไรแล้ว นางคิดไปถึงขั้นว่า หากไม่ใช่ว่าในการชุมนุมของเหล่าผู้นำอนุญาตให้เพียงผู้นำเข้าร่วมได้เท่านั้น หากมองความสามารถของฮวงเสินแล้ว คงไม่โดนลดจากกลุ่มอำนาจระดับสูงนานเช่นนี้
อำนาจขาดการสืบทอดเป็นคำพูดหนึ่งที่น่ากระอักกระอวนใจเหลือเกิน
“ศิษย์น้องเล็ก ตำหนักเหล่านี้ยังว่างอยู่ เจ้าดูว่าชอบหลังไหน ก็อยู่หลังนั้น หากเจ้าพอใจ จะย้ายทุกวันก็ยังได้” เมื่อมาถึงด้านหน้าตำหนักที่เหลืองอร่ามงามตา” คุนอู๋ยิ้มแล้วเอ่ยกับเจียงหลี
เรื่องที่อยู่อาศัย เจียงหลียังให้ความสำคัญอยู่บ้าง
ถึงอย่างไร นางก็เป็นคนที่ได้เสวยสุขจนเคยตัว หากมีปัจจัยที่เอื้ออำนวย นางย่อมไม่ปล่อยให้ตัวเองลำบาก
“ขอบคุณศิษย์พี่ทั้งสามเป็นอย่างมาก” เจียงหลีไม่ได้เร่งรีบที่จะเลือกตำหนัก และหันกลับมาหาพวกเขาทั้งสาม
เสิ่นฉงเอ่ย “ศิษย์น้องเล็กอย่าได้เกรงใจ เจ้าเข้ามาช้าสุด และศิษย์สำนักเราก็มีเจ้าเพียงคนเดียวที่เป็นสตรี ศิษย์พี่ทั้งหลายดูแลเจ้า เป็นสิ่งที่สมควรทำ”
“ศิษย์น้องเล็ก เจ้าเรียกว่าพี่ชายสักที ข้าจะให้ผลึกหินวิญญาณกับเจ้าจำนวนมาก!” ทันใดนั้น คุนอู๋เข้าใกล้มาประจบ
เจียงหลีตกตะลึง
“ก็แค่ผลึกหินวิญญาณ ศิษย์น้องเล็กเรียกข้าว่าพี่ช