ด้านนอกน้ำตก เงียบสงัด
พวกเขามองเข้าไปในน้ำตก หญิงสาวที่งดงาม มองนางและยิ้มโดยไม่รู้ตัว
หญิงงามนั้นงามที่จิตใจหาใช่เพียงภายนอก หญิงสาวที่งดงามถึงเพียงนี้ นอกจากภายนอกแล้ว ยังมีพละกำลังที่น่าเกรงขามถึงเพียงนี้เลยหรือ
เวลานี้ มีคนจำนวนหนึ่งคาดเดาในใจ ผู้หญิงคนนี้ เกรงว่าจะเป็นม้ามืดของรุ่นนี้เป็นแน่ แต่ถ้าหากว่านางเทียบกับหันเหยากวง คนที่แข็งแกร่งกับคนที่ฝีมืออ่อนจะเป็นใครกันแน่
พละกำลังที่เจียงหลีแสดงออกมา เกินคาดที่คนทั่วไปคิดว่าสตรีคนหนึ่งจะมีพละกำลังถึงเพียงนี้
การต่อสู้ทั้งสามครั้ง นางสามารถเอาชนะได้ด้วยหมัดเดียว
ถ้าเช่นนั้นขีดจำกัดของนางอยู่ตรงไหนกันแน่
“ชนะแล้ว!” ลู่เสวียนกระทบไหล่เจียงเฮ่าเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น
ท่าทางดูมีความสุขของเขา ไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้
เจียงเฮ่าก็ยิ้มอย่างพึงพอใจออกมา มองยังภาพหญิงสาวสะท้อนในน้ำตก แววตาเผยความอ่อนโยน
“เจียงหลีเท่ชะมัด!” เหวินเหรินชิ่งชิ่งดวงตาเป็นประกาย สีหน้าชื่นชมมองเจียงหลีที่น้ำตก
ลู่เสวียนพยักศีรษะเห็นด้วย “ซ้อเล็กของข้า เท่มาตลอด!”
“อ่ะแฮ่มๆ” เจียงเฮ่าทนไม่ไหวจึงส่งเสียงไอออกมา เอ่ยเสียงเบาแก้คำพูด “ลู่เสวียน ต่อจากนี้ไปไม่ต้องเรียกซ้อเล็ก
