เรียกอาหลีก็ได้ จะทำให้นางด่างพร้อย พี่ชายของเจ้า…พี่ชายของเจ้าเขา…ถึงอย่างไรเขาก็ไม่อยู่แล้ว”
เขาไม่กล้ามองแววตาที่หม่นหมองลงของลู่เสวียน
คำพูดนี้ เขารู้ว่ามันช่างโหดร้าย แต่เพื่อเจียงหลีแล้ว เขาเป็นพี่ชายจะให้ไม่โหดร้ายก็ไม่ได้ ไม่มีคนนอกก็ไม่เป็นไร ทว่าบัดนี้เจียงหลีมาถึงกลุ่มอำนาจฮวงเสินแล้ว นางต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ เขาไม่อยากให้น้องสาวของตนถูกเรื่องราวในอดีตรังควานไม่จบไม่สิ้น และไม่ต้องการให้คนเข้าใจน้องสาวของตนผิด
“ข้าทราบแล้ว” ลู่เสวียนก้มศีรษะลง แล้วฝืนยิ้มออกมา “ก็แค่เรียกจนชิน พอนานไปก็ยากที่จะเปลี่ยนคำพูด ต่อไปข้าจะระวัง”
“อืม” เจียงเฮ่าพยักหน้า ตีที่ไหล่ของเขาหนักๆ
เหวินเหรินชิ่งชิ่งมองลู่เสวียนด้วยสีหน้าที่สับสน มีคำพูดมากมาย แต่สุดท้ายทำได้แค่เพียงถอนหายใจ
คนจากทั่วทุกทิศล้วนถูกภาพตรงหน้าของน้ำตกดึงดูดความสนใจ และกลับไม่มีคนสังเกตเห็นพวกเขาสามคน
เวลานี้ เจียงหลีขึ้นถึงยอดเขาหนานซานแล้ว ยืนอยู่กับหันเหยากวงและเจิ้งหยวน
“พวกเจ้าว่าตำหนักเย่าจะรับคนเข้าหรือไม่”
“ไม่ว่าจะเป็นความสามารถของสตรีนางนี้ หรือว่าหันเหยากวง ล้วนน่าตื่นเต้นมาก คงจะดึงดูดความสนใจจากตำหนักเย่าได้”
“ข้า
