การแสดงออกนั้นกลับอธิบายทุกอย่างแล้ว
เจียงหลีก็ไม่ได้ถามต่อ ถือกระสวยเวลาแล้วเดินไปยืนข้างๆ ตอนที่ได้สัมผัสกระสวยเวลาครั้งแรก นางฝึกฝนพลังจิตไม่มากพอ ก็ไม่ได้คิดมาก จนถึงสุสานโบราณหลิงจง สนทนากับผีเก่าแก่เสร็จเรียบร้อย นางจึงคาดเดาเรื่องเฟิงสิงอวิ๋นฝึกฝนหลิงเนี่ยนพร้อมกัน
บัดนี้เนี่ยนซือของนางมีการฝึกฝนเพิ่มขึ้น ตอนที่เพิ่งจะรับกระสวยมา ก็รู้สึกถึงพลังจิตเคลื่อนไหวอย่างชัดเจน จึงได้ถามเช่นนั้นออกไป
“เรียบร้อย ออกเดินทางได้” ทุกอย่างที่เตรียมไว้พร้อม หลายคนเตรียมใช้กระสวยเวลาออกไป
กงเสวี่ยฮวายิ้มเอ่ยกับเจียงหลี “เจ้าอย่าลืมล่ะว่าข้าคือสหายที่มีประโยชน์กับเจ้า
เจียงหลียิ้มเอ่ย “ไม่ลืมหรอก”
กดกระสวยเวลาในมือให้แตก ทั้งหกคนกลายเป็นแสงไฟหกดวง ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า
กงเสวี่ยฮวากับมู่ชิงเหยียนยืนอยู่บนพื้น เงยหน้ามอง คนข้างหน้าถอนหายใจพลางเอ่ย “อิจฉาฮวงเสินที่มีของเล่นเช่นนี้”
…
เมื่อการมองเห็นตรงหน้าของเจียงหลีฟื้นคืนมา ก็รู้สึกถึงการจู่โจมเป็นระยะๆ
ได้ยินเสียงเจียงเฮ่าร้องเตือนขึ้นมา “อาหลี ระวัง นี่คือบททดสอบเข้าสำนัก!”
