เฝ้าให้เขาอยู่
เขามองดูศพสาวตรงหน้าและพูดด้วยความรังเกียจว่า “วัสดุเช่นนี้ มันเปลืองพลังของข้าในการปลุกเสกหุ่นเชิดจริงๆ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าคุณสมบัติจะธรรมดา แต่ก็ยังดีที่หุ่นดี ปลุกเสกสักนิด อยู่ปรนนิบัติข้างกายก็ไม่เลว”
หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ คนทั้งสี่ในโลงต่างผุดความคิดคนละอย่างขึ้น
มู่ชิงเหยียนโกรธเคือง เจียงเฮ่าคือจิตสังหาร ไหวปี้เย็นชา และเจียงหลีคือ…จดบันทึกหนี้ชีวิตในนามของหลีหุนจงไว้แล้ว
ในระหว่างที่นางยังไม่รู้ถึงเหตุการณ์นี้ ไม่รู้ว่ามีราษฎรของนางกี่คนแล้วที่ถูกหลีหุนจงฆ่าอย่างไร้ความปรานี ถ้าไม่ใช่เพราะมู่ชิงเหยียนที่ค้นพบอย่างไม่ได้ตั้งใจ ไม่แน่ผู้หญิงอาจจะตกเป็นเหยื่อมากขึ้น ส่วนนางในฐานะจักรพรรดินีจยาเซียนแห่งดินแดนหนานฮวง กลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ในห้องเงียบสงบลง
เสียงค้นหาจากด้านนอกดังมาก แต่ไม่กระทบต่อห้องฝึกนี้
มือทั้งสองของหลิงจงแห่งหลีหุนจงร่ายกระบวนท่า แสงสลัวรอบตัวเขาลอยไปมาดั่งไฟปีศาจก็ไม่ปาน ทำให้อุณหภูมิภายในห้องลดลงอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น เขาบีบเลือดจากนิ้ว เขียนยันต์กลางอากาศ
ยันต์กระดาษที่แปลกประหลาด ค่อยๆ ปรากฏขึ้นและเผยให้เห็นแสงสีเลือดของปีศาจอันชั่วร้ายที่ร
