นหนานฮวง การมีอยู่ของสถาบันไป๋หยวนทำให้เจียงหลีได้รับการยอมรับ แล้วนางก็ต้องการเข้าร่วมกับกลุ่มอำนาจฮวงเสิน ไม่สามารถบอกกงเสวี่ยฮวาในเรื่องที่พูดไม่ได้อย่างแน่นอน
กงเสวี่ยฮวาพยักหน้าเข้าใจ “ข้ารู้แล้วล่ะ” จากนั้นจึงรีบทุบปากทันที
“ซ้อเล็ก เจ้ามากับข้าหน่อย” จู่ๆ ลู่เสวียนก็ลุกขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึมราวกับว่ากำลังทำเรื่องที่ต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ก็มิปาน
เจียงหลีมองเขาด้วยความแปลกใจแล้วเดินตามเขาไป
เมื่อมาถึงที่ๆ ไร้ผู้คน ลู่เสวียนจึงสูดหายใจเข้าลึกๆ “ซ้อเล็ก พี่ใหญ่ข้าจากไปหลายปีแล้ว ความรักของเจ้าที่มีต่อเขาพวกเราเห็นมากับตาแล้ว แต่ในเมื่อเขาไม่อยู่แล้ว เจ้าก็อย่าฝังใจไปตลอดชีวิต หากเจอผู้ชายที่เพียบพร้อมเหมาะสมก็ลืมพี่ใหญ่ของข้าเสียเถิด”
ชิ่ว!
ลำแสงเย็นยะเยือกสองลำพุ่งออกมาจากดวงตาของเดรัจฉานน้อยที่ลืมตาขึ้น เขาอยากคืนคำที่เพิ่งพูดกลับมาว่าเขาต้องการให้โอกาสลู่เสวียน
เจียงหลีนิ่งค้าง คิดไม่ถึงว่าลู่เสวียนจะเอ่ยเช่นนี้กับนาง แต่เรื่องของมหาเทพตี้จวินนางมิอาจพูดอะไรมาก ได้แต่พูดอย่างคลุมเครือ “เจ้าคิดว่าบนโลกใบนี้นอกจากพี่ชายเจ้าแล้วยังมีใครต้องตาข้าอีก เราต้องมีความมั่นใจ เขาเคยสัญญาว่าจะกลับมาหาข้าก็ต้องกลับมาแน่นอน”
นี่สิถึงจะสมกับเป็นภรรยาของข้า!
เมื่อจักรพรรดิบางองค์ได้ยินน้ำคำของเจียงหลีก็รู้สึกยุบยิบในใจ หลิวหลีกะพริบตาวาวใสเป็นระลอกคลื่น
“แต่ว่า พวกเราก็อยากให้เจ้ามีความสุข”
