กลับนิ่งเฉย เหมือนไม่มีอะไร ดังนั้น ทั้งสามคนก็กลับไปที่ตลาดเดิมและหาโรงเตี๊ยมที่จะพักอยู่
หลังจากแยกย้ายกันเข้าห้องพัก เจียงหลีก็มีเวลามาคุยกับมู่ชิงเหยียน
“แม่ของเจ้าล่ะ” เจียงหลีเอ่ยถาม นางจำได้ว่าเมื่อตอนมู่ชิงเหยียนหนีไป นางหนีไปกับแม่
พูดถึงท่านแม่ มู่ชิงเหยียนกล่าวพร้อมรำลึกถึงความเจ็บปวดเล็กน้อย “ท่านเสียไปเพราะไม่สบายเมื่อหกเดือนก่อน”
เจียงหลีเข้าใจแล้ว และไม่ได้ถามต่อ
อย่างไรก็ตาม นางไม่ได้ถามต่ออีก มู่ชิงเหยียนกลับเล่าประสบการณ์หลังจากที่ไปจากซั่งตูขึ้นเอง “หลังหนีออกจากซั่งตูข้าคิดว่าจะพาแม่ไปอยู่ในที่สงบใช้ชีวิต แต่ชีวิตที่สงบก็มีได้ไม่นาน พวกเราได้ยินข่าวเรื่องหนึ่ง…”
ข่าวหรือ เจียงหลีขมวดคิ้ว สัญชาตญาณบอกนางว่าบางทีนี่อาจเป็นข่าวที่เปลี่ยนมู่ชิงเหยียนที่ใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบ
ใช่แล้ว มู่ชองเหยียนพยักหน้าและกล่าวว่า “ข่าวนั้นคือว่ามีเรือสินค้ากำลังมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก เมื่อท่านแม่ข้าได้ยิน ก็เรียกร้องให้ข้าไปซื้อตั๋ว”
“เรือสินค้าหรือ” เจียงหลีหัวเราะคิกคัก
จักรพรรดินีจยาเซียนอย่างนางไม่เคยได้ยินข่าวว่ามีการค้าระหว่างซีฮวงและหนานฮวง
มู่ชิงเหยียนยิ้มอย่างขมขื่น “ใช่แล้ว เรือสินค้า เ
