ราเชื่อไปแล้ว หลังขึ้นเรือไป ถึงรู้ว่าสินค้าพวกนั้นก็คือพวกเราบนเรือนั้น”
ขบวนการค้ามนุษย์! เจียงหลีตาหรี่ลงเล็กน้อย
ไม่นึกเลยว่าจะค้ามนุษย์จากหนานฮวงไปซีฮวง ไม่เห็นหัวจักพรรดินีแห่งจยาเซียนเลยอย่างนั้นหรือ
“ทะเลกว้างใหญ่ และเราไม่มีทางหนีพ้น เราทำได้แค่คิดหาวิธีแก้ไขเมื่อไปถึงซีฮวง แต่การเดินทางจากหนานฮวงไปสู่ซีฮวงนั้นห่างไกล และการอยู่ใต้ท้องเรือทำให้เหนื่อยเมื่อยล้า แม่ของข้ายังคงป่วยหนัก เมื่อมาถึงที่ซีฮวงแดนแดนทางตะวันตกนี้ ข้าใช้โอกาสนี้ฆ่าคนไปสองสามคนแล้วหนีออกมาพร้อมกับท่านแม่”
เจียงหลีขมวดคิ้วและถาม “ดังนั้น เจ้าไม่รู้ว่าคนกลุ่มไหนที่ค้ามนุษย์ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจุดประสงค์ของพวกเขาคืออะไรหรือ”
มู่ชิงเหยียนส่ายหน้า ทันใดนั้นนางก็นึกถึงตำแหน่งปัจจุบันของเจียงหลี และรีบพูด “ข้ายังคงจำสถานที่ๆ ขึ้นฝั่งครั้งแรกได้ ต้องการให้ข้าพาไปดูหรือไม่”
เจียงหลีส่ายหน้าอย่างครุ่นคิด “อย่ากังวลเรื่องนี้ตอนนี้เลย”
จากหนานฮวงไปซีฮวงไกลกันเกินไป อาจเกิดเหตุการณ์ต่างๆ ระหว่างทาง การค้ามนุษย์ประเภทนี้ค่อนข้างลำบาก ตอนนี้หนานฮวงรวมกันเป็นหนึ่งแล้ว การค้านี้จึงเป็นเรื่องยาก
“เมื่อข้าว่างเมื่อไหร่
