เวลานี้ ความโกรธของเขาได้ไปลงที่นางหมด
เฟิ่งเซียนถูกเขาคํารามใส่จนอึ้งไป ครู่หนึ่งก็กล่าวด้วยสีหน้าดุร้ายว่า “เจ้าตะโกนใส่ข้าทําไม แน่จริงเจ้าก็ฆ่าพวกนางให้ได้สิ!”
เมื่อเห็นพวกนางทะเลาะกัน เจียงหลีก็หันไปพูดกับกงเสวี่ยฮวา “นี่คือกลุ่มอำนาจระดับกลางที่ว่าหรือ”
กงเสวี่ยฮวากล่าวต่อ “ถึงได้ให้เจ้าไปกับข้าไงเล่า” พูดจบก็เหลือบตามอง
เจียงหลีมองจนรู้สึกเย็นวาบ และถอนสายตากลับมา
เฟิ่งเทียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์
เขาจะสู้อีกครั้ง เพื่อลบล้างความอัปยศ!
“สายฟ้าพิฆาต!” เฟิ่งเทียนตะโกนออกมา แสงของพลังวิญญาณที่อยู่ข้างหลังเขาตกลงมาบนร่างของเขา ทําให้เฟิ่งเทียนรู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างหาที่เปรียบไม่ได้
พลังวิญญาณคํารามอย่างเกรี้ยวกราด สะท้านฟ้าสะเทือนดิน ทำให้ผู้คนตกตะลึง
ในเวลานี้ เฟิ่งเทียนกำสิบนิ้วเข้าด้วยกัน ตั้งท่ากำหมัด ยกแขนขึ้นเหนือศีรษะและกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า การเคลื่อนไหวของวิญญาณยุทธ์ที่อยู่ข้างหลังสอดคล้องกับเขา ยกกําปั้นขึ้นเหมือนกัน
“ไปตายซะ!” เฟิ่งเทียนคํารามอย่างโกรธเกรี้ยว และยกมือขึ้นจากฟ้าและพุ่งเข้าใส่เจียงหลี พลังโจมตีนี้น่ากลัวกว่าครั้งก่อนอย่างมาก ราวกับว่าเขาหลอมรวมความโกรธทั้งหม
