โดยตรง
นางมองไปที่ดวงตาของเฟิ่งเทียนอีกครั้ง เผยความรู้สึกสงสัยเล็กน้อย ไม่มีความเคารพนับถือและความชื่นชมเหมือนแต่ก่อน
และแน่นอน เฟิ่งเทียนรู้สึกหงุดหงิดกับสายตาของนาง และการสนทนาที่อยู่ด้านหลังก็ดำเนินต่อไปไม่หยุด เขาถอนหายใจออกมาและเสนอความคิดเห็นที่แตกต่างกันออกมา “บางที คนๆ นี้อาจใช้วิธีที่น่าละอาย เพื่อทำให้ตัวเองเข้าไปในกำแพงก็เป็นได้”
ผู้คนตกใจ และนิ่งเงียบไป
ความสงสัยในดวงตาของเฟิ่งเซียนหายไป และความชื่นชมก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง “ศิษย์พี่ใหญ่เก่งเหลือเกิน คนนั้นคงใช้วิธีอะไรสักอย่าง ใช้แผนลวงต่อหน้าผู้คน”
มุมปากของเฟิ่งเทียนยกขึ้นเล็กน้อย และรักษาความภาคภูมิใจของเขาในฐานะเป็นเทียนเจียวอันดับหนึ่งแห่งเขาเฟิ่งอู่ซานนี้
“ฮ่าๆๆ…ให้ตายเถอะ ตัวเองไม่มีความสามารถในการรับรู้ เลยบอกว่าคนอื่นใช้วิธีที่น่าอับอาย เหตุใดท่านไม่ลองคิดดู บางทีอาจเป็นเพราะเทียนเจียวที่ถูกดูดเข้าไปในกำแพงผู้นี้มีความยั่วยวนเหลือล้นจนได้รับความโปรดปรานจากกำแพงปรักหักพังนี้กระมัง” เสียงหัวเราะของกงเสวี่ยฮวาดังออกมาด้วยเสียงที่ดุร้าย และเขาก็ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเขาเฟิ่งอู่ซานหรือเฟิ่งเทียนและเฟิ่งเซียนเลยสักนิด
เขาแปลกใจที่จู่ๆ เ
