กขึ้นอย่างตื่นเต้น
กงเสวี่ยฮวามองนางด้วยความหวาดกลัว “เจ้าไม่รู้จริงหรือ”
“พูดจาไร้สาระ” เจียงหลีกรอกตามองเขา
กงเสวี่ยฮวาหัวเราะอย่างสดใส “พูดง่ายๆ ก็คือ หลังจากบรรลุขั้นหลิงจงแล้ว เจ้าจะสามารถเปิดมิติเก็บของได้ เมื่อระดับของเจ้าสูงขึ้น มิติก็จะใหญ่ขึ้นใหญ่ขึ้น ฮึบ...” เขาใช้มือคว้าที่กลางอากาศ แล้วก็มีขวดสุราปรากฏขึ้นบนมือของเขา
เขาเติมสุราให้เต็มจอกของทั้งสองและพึมพําอย่างไม่เข้าใจ “การเปิดมิตินั้นทำได้ง่ายมากนะ แต่เจ้ากลับไม่รู้”
เจียงหลียิ้มอย่างฝืนใจ
ในหนานฮวง ผู้ที่อยู่ในระดับหลิงจงนั้นมีน้อยมาก แล้วจะไปรู้เรื่องนี้ได้อย่างไรกันเล่า เมื่อมาถึงซีฮวง สิ่งที่นางไม่รู้ก็กลายเป็นเรื่องทั่วไป แล้วจะมีใครเอ่ยกับนางเองล่ะ
ดังนั้น…จึงพลาดไปโดยสมบูรณ์
“บอกข้ามาว่าจะเปิดมิติได้อย่างไร” เจียงหลีถามตรงๆ
กงเสวี่ยฮวาไม่ได้ปิดบังอะไร บอกเจียงหลีถึงวิธีการเปิดมิติ จากนั้นนางก็ใช้โอกาสนี้เปิดมิติเก็บของของตัวเองอย่างง่ายดายก่อนที่อาหารจะมาถึง
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มิตินั่นยังไม่ใหญ่มากนัก มีขนาดเท่าห้องๆ เดียวเท่านั้น แต่ก็เพียงพอสำหรับการจัดเก็บแล้วล่ะ
เจียงหลีลืมตาขึ้น หยิบถุงที่เต็มไปด้วยผลึกห
