วิชาธรรมกายา หากร่างที่แท้จริงของเจ้าและวิญญาณหลุดหายไป เจ้าจะสามารถใช้วิชาธรรมกายานี้ฟื้นคืนชีพได้และจะไม่เปลี่ยนไปด้วย เหมือนกับเจ้ามีชีวิตเพิ่มหนึ่งชีวิตไงล่ะ แต่วิชาธรรมกายาจากสัญลักษณ์สังหารนั้นมันดุร้ายและยากที่จะต้านทานไหว เจ้าจำเป็นต้องสลักเครื่องรางโบราณไว้บนผิวหนังของเจ้า เพื่อยับยั้งมันจนวิชาธรรมกายาสำเร็จ เครื่องรางโบราณนั้นถึงจะถ่ายโอนไปยังวิชาธรรมกายา และร่างเดิมผิวพรรณเดิมของเจ้าก็จะกลับคืนมา”
คำพูดของเขา ทำให้เจียงหลีนึกถึงใบหน้าที่ดูเด็กของประมุขสำนักพรตเสวียนหมิง หรือเขาจะตั้งใจทำเช่นนั้น ไม่ใช่ว่าโรคจิต แต่เพื่อกลบเกลื่อนเครื่องรางโบราณบนใบหน้าไว้
เขาไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ว่าตนกำลังฝึกวิชาธรรมกายาจากสัญลักษณ์สังหารอยู่! เจียงหลีได้ข้อสรุป
“วิชาธรรมกายาที่ฝึกจากสัญลักษณ์สังหารนั้นไม่ง่ายนัก สัญลักษณ์สังหารที่ต้องการต้องเป็นสีทองเท่านั้น และยังต้องการทั้งหมดเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้าทาง นอกเหนือจากนี้ ยังต้องแช่เลือดของหญิงพรหมจรรย์เก้าร้อยเก้าสิบเก้าคนและต้องฝึกฝนเป็นเวลาหลายปีถึงจะสำเร็จได้” กงเสวี่ยฮวากล่าวต่อ
มีภาพน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นในใจของเจียงหลี
สัญลักษณ์สัง
