รูปร่างของชายหนุ่มที่ดูมอมแมมเหมือนขอทานปรากฏขึ้นในหัวของนาง เทียบกับชายหนุ่มที่สะอาดดูเรียบร้อยในตอนนี้เป็นคนเดียวกันรึ
เพราะเหตุใดนางถึงไม่เชื่อขนาดนี้กันล่ะ
“ตอนอยู่ถ้ำสวรรค์ หากข้าไม่แต่งตัวต่ำต้อยหน่อย ทองนั่นของข้าอาจจะนำไปสู่เหตุร้ายแรงได้นะ” ชายหนุ่มอธิบาย
“เป็นเจ้าจริงๆ ด้วย!” ในที่สุดเจียงหลีก็แน่ใจ
ชายหนุ่มหัวเราะคิกคักแล้วเดินเข้ามาพร้อมกับชี้ที่ปลายจมูกของตัวเอง “ก็เป็นข้าน่ะสิ ธิดาสวรรค์เจียงหลี เราช่างมีวาสนาต่อกันจริงๆ!”
“ใครอยู่ด้านหลังกัน!” ทันใดนั้น เจียงหลีมองไปยังด้านหลังของชายหนุ่มด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ชายหนุ่มรีบหันหลังกลับ แต่กลับรู้สึกเหมือนถูกเตะอย่างรุนแรงที่ก้นครั้งหนึ่ง โอ๊ย! เขาล้มไปด้านหน้า เพียงแค่อีกนิดก็จะโดนโต๊ะแล้ว
หลังจากที่ทรงตัวได้แล้ว เขาก็ลูบก้นและหันกลับไปท่าทางดูขี้เกียจ เขาใช้มือข้างหนึ่งพาดไว้ตรงขาของคนที่เพิ่งเตะก้นของเขาเมื่อครู่และกล่าวอย่างน่าสงสารว่า “ข้าช่วยเจ้าไว้ แต่เจ้ากลับเตะข้า บุญคุณทดแทนด้วยความแค้นหรือไงกัน!”
“เจ้าเป็นคนบอกเองว่า ไม่เชิงว่าช่วย” เจียงหลีขมวดคิ้วแล้วหัวเราะ “เตะเจ้าเมื่อครู่ เพราะเจ้าหนีไปตอนอยู่ถ้ำสวรรค์”
ชายหนุ่ม
