“ไปกันเถอะ เดินเข้าไปด้านในต่อ อาจมีอะไรสนุกๆ ให้ดู หากพวกเราโชคดี อาจได้อะไรดีๆ ติดไม้ติดมือ” จอมยุทธ์กล่าว
ชิงหว่านและเจียงหลีเดินตามเขาเข้าไปด้านใน
แต่เจียงหลีไม่ได้สนใจเรื่องด้านนอกมากนักกลับคิดวางแผนให้ตัวเองอยู่
เดิมที่แผนของนางคือ แกล้งตายในถ้ำสวรรค์ หลังจากเปลี่ยนใบหน้าใหม่ แล้วรอให้พ้นสี่สิบเก้าวัน จึงจะจากไปอย่างเงียบๆ หนีจากสำนักพรตเสวียนหมิงไปอย่างไร้ร่องรอย
แต่ยังมียันต์ธาราทมิฬอยู่ เกรงว่าอาจทำให้นางตายไปอีกรอบ
มีโอกาสที่จะฟื้นคืนชีพได้สามครั้ง หากตายจากที่นี่ไปครั้งหนึ่ง ใจเจียงหลีย่อมไม่ยินยอม
“ดู ข้างหน้ากำลังไล่ฆ่ากันอยู่” จอมยุทธ์ยกคางขึ้นไปยังทิศทางคลื่นพลังวิญญาณที่ดูรุนแรง พูดแนะนำทั้งสอง
“ไล่ฆ่าหรือ” ชิงหว่านเอ่ยแบบอยากรู้อยากเห็น
จอมยุทธ์พยักหน้า “ไล่ฆ่า แท้จริงแล้วคือการก่อสงครามอย่างไม่มีแบบแผน”
“นี่มัน…” ชิงหว่านรู้สึกไม่ค่อยคุ้นชิน
จอมยุทธ์หัวเราะเสียงดังและมองไปยังนาง “หากเจ้าไม่คุ้นชินกับการฆ่าคนจำนวนมาก ก็ไปหาพวกสัญลักษ์แดง สัญลักษ์เงิน หรือสัญลักษณ์ทองพวกนั้นเพื่อท้าประลอง ฆ่าได้หนึ่งคน ก็ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวง”
“…” ชิงหว่านชะงักงัน มองตาขวางไปทางเขา “ถ้าฆ่าคนระดับนั้นได้ คนๆ นั้นคงเก่งมากใช่หรือไม่ เมื่อคิดดูแล้วต่อให้เป็นท่านก็ใช่ว่าจะทำได้อย่างง่ายดาย”
“ดูถูกกันเกินไปแล้ว! ข้าแค่ใจกว้างกับหญิงงามทั้งสองที่อยู่ตรงหน้า” จอมยุทธ์ตะโกนเสีย
