ไม่เป็นสองรองใคร ช่างงามเสียจริง งามจนทำให้ชายหนุ่มไม่อาจควบคุมตนเองได้”
“ไม่ได้แสร้งทำ ทำไมปากของเจ้าพูดจาแทะโลมไม่หยุด แต่ร่างกายกลับสงวนท่าที เวลาเดินไปไหนด้วยกัน ไยเจ้ายังตั้งใจรักษาระยะห่างระหว่างกันด้วยเล่า” เจียงหลีหันกลับไปมอง ยิ้มเอ่ย
จอมยุทธ์ตะลึง รอยยิ้มหายไปทันใดพลางส่ายหน้า “ข้าเคยไว้พูดแล้ว ธิดาสวรรค์ช่างฉลาดเสียจริง”
“พอได้แล้ว เลิกประจบเถอะ จนถึงตอนนี้เจ้ายังไม่ยอมบอกว่าเจ้าเป็นใคร มาประจบข้าก็ไร้ประโยชน์” เจียงหลีเอ่ย
“ที่ข้ามา ข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้า”
“เชิญธิดาสวรรค์พูด หากข้ารู้ จะตอบอย่างแน่นอน” จอมยุทธ์กลับมาเย้าแหย่ดังเดิม
เจียงหลีมองไปยังเขาอย่างตั้งใจ “เจ้ารู้จักยันต์ธาราทมิฬไหม”
“ยันต์ธาราทมิฬหรือ” จอมยุทธ์สีหน้าเปลี่ยน “ธิดาสวรรค์ถามถึงสิ่งชั่วร้ายเช่นนี้ไปทำไม”
“พูดให้ข้าฟัง” เจียงหลีไม่ตอบคำถาม
จอมยุทธ์มองไปที่นาง มองไปยังใบหน้าที่งดงามของนางสักครู่ จึงเอ่ย “ยันต์ธาราทมิฬ เป็นสิ่งของที่เอาไว้ควบคุมคน เมื่อเข้าสู่ร่างกายก็จะเข้าควบคุมร่างกายของคนๆ นั้น ครอบงำให้ทำในสิ่งที่ต้องการ”
“พูดให้ละเอียดหน่อย” เจียงหลีเอ่ย
จอมยุทธ์เงียบไปชั่วขณะ แล้วยิ้มอีกครั้ง “ในเวลาปกติ ยันต์ธาราทมิฬจะสงบนิ่ง แต่หากคนที่โดนควบคุมมีความอารมณ์ตรงข้าม หรืออยากต่อต้าน ยันต์ธาราทมิฬก็จะเริ่มออกฤทธิ์ ระดับเบา คือเจ็บอวัยวะภายในทั้งหมด… ”
เจียงหลีหรี่ตา นึกถึงตอนที่ชิงหว่านโดนฤทธิ์ข
