มตาหยี นี่ซู่ซินคิดว่าสามารถฆ่านางตายด้วยมือของโจรคนนี้ได้หรือ ที่ลากชิงหว่านไปไม่ใช่เพราะใจดีต้องการช่วยนาง แต่เป็นเพราะกลัวชิงหว่านจะยื่นมือเข้าช่วยเจียงหลีต่างหาก
นางทำให้คนอื่นรู้สึกว่าใครๆ ก็ถูกรังแกได้ง่ายๆ ขนาดนั้นเชียวรึ!
เมื่อต้องรับมือกับคนที่เห็นสตรีเป็นของเล่น นางแทบจะไม่ได้ปลดปล่อยวิญญาณยุทธ์ของนางเลย
“กด!” เจียงหลีเอ่ยเสียงขรึม
ทันใดนั้นพลังที่เหมือนภูเขาก็ตกลงมายังชายที่มีสัญลักษณ์สีแดงและกดเขาลงบนพื้นทันที
“อ๊ากก! เจ้าทำอะไรกับข้า” ชายที่มีสัญลักษณ์สีแดงดิ้นพรวดพราดอย่างไม่คิดชีวิต
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา เจียงหลีก็เลิกคิ้วขึ้น ดูเหมือนว่าแม้แต่ในดินแดนซีฮวง กลุ่มอำนาจระดับต่ำก็มีข้อจำกัดเกี่ยวกับความเข้าใจในวรยุทธ์ระดับหายาก
“นางปีศาจ เจ้าปล่อยข้า” ชายที่มีสัญลักษณ์สีแดงเอ่ยขึ้นด้วยความโมโห
เจียงหลีอุ้มเจ้าเปี๊ยกเดินทีละก้าวเข้าไปหาเขาอย่างช้าๆ นางเงยหน้าขึ้นไปมองซู่ซินที่บังคับลากตัวชิงหว่านหายไปแล้ว
แต่นางรู้ว่าซู่ซินไม่ได้ไปไหนไกลนางกำลังรอดูข่าวเสียชีวิตของเจียงหลีอยู่ข้างหน้า ถ้าเจียงหลีตายตามที่ซู่ซินต้องการ หากไม่ตายก็ต้องถูกจับและต้องทนทุกข์ทรมานจากการล่วงละเมิดของหลิงอวี้จงก็คงยิ่งทำให้นางสะแก่ใจกระมัง
เจียงหลีหัวเราะเยาะ ถอนสายตาและยืนเผชิหน้าผู้ชายของหลิงอวี้จงอย่างสง่าผ่าเผย
“ได้…ได้โปรดเจ้า…ไว้…ชีวิตข้าด้วย” ชายที่มีสัญลักษณ์สีแดงเงยหน้าขึ้นมาอย่างยาก
