ลำบาก มองดูสตรีงดงามและน่าหลงใหลที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา
เสียงขอร้องอ้อนวอนทำให้เจียงหลีเผยรอยยิ้มเหยียดหยัน “ในถ้ำสวรรค์แห่งนี้ มีแค่ถ้าไม่ฆ่าก็ต้องถูกฆ่ามิใช่หรือ สามารถร้องขอชีวิตได้ตั้งแต่เมื่อไหร่”
ในขณะที่พูด นางค่อยๆ ยกเท้าขึ้นเหยียบแก้มของชายคนนั้น เหยียบใบหน้าที่เงยของเขาแนบพื้นทีละนิดๆ
“ตั้งแต่ที่เจ้าส่งสายตาเหยียดหยามข้า เจ้าก็สมควรตายแล้วเป็นร้อยๆ ครั้ง” ดวงตาของเจียงหลีเย็นชาและพลังวิญญาณของนางก็ระเบิดออกมาจากใต้เท้า และศีรษะของชายคนนั้นก็เปิดออกที่ฝ่าเท้าของนางทันที
ด้วยพลังวิญญาณที่ปิดกั้นคราบเลือด เจียงหลีถอยเท้าและมองศพที่ไร้ศีรษะบนพื้นด้วยสีหน้าว่างเปล่า
ในขณะนั้นเองที่สัญลักษณ์สังหารสีเทาตรงระหว่างคิ้วของนางมีแสงสีแดงกะพริบ จากนั้นจึงกลายเป็นสัญลักษณ์สังหารสีแดง
เจียงหลีไม่สนใจการเปลี่ยนแปลงนี้อย่างสิ้นเชิง นางกอดเจ้าเปี๊ยกเอาไว้และเดินไปข้างหน้า นางกำลังมองหาคนอื่นเพื่อชำระบัญชี
…
ถ้ำสวรรค์ก็คือถ้ำๆ หนึ่ง
สิ่งที่เรียกว่าถ้ำสวรรค์เป็นโพรงขนาดต่างๆ ต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุดซึ่งอยู่นอกพื้นผิวโลก เมื่อมองขึ้นไปท้องฟ้าจะถูกแบ่งออกเป็นชิ้นๆ ตามหลุมเหมือนบ่อน้ำ
ถ้ำสวรรค์มีคนมากน้อยเท่าไหร่ ขนาดใหญ่แค่ไหน อาจจะไม่มีผู้ใดทราบ
“เจ้าปล่อยข้า!” ชิงหว่านสะบัดมือซู่ซินแล้วหันหลังกลับไป
ซู่ซินเข้ามาขวางข้างหน้านางเอาไว้แล้วออกคำสั่ง “ห้ามไป!”
ชิงหว่านจ้องนางด้วยความโกรธ “ทำไมถึงทิ้
