แกล้งมันนะ” เจียงหลีกล่าว
แววตาของเจียงเฮ่าวูบไหว ความอันตรายในดวงตาพลันหายไป “เคยช่วยเจ้ารึ”
เจียงหลีพยักหน้า
“ได้ ข้าทราบแล้ว” เจียงเฮ่าพยักหน้าแล้วไม่มองสัตว์ร้ายบางตัวอีก
เมื่อดูดซับพลังจากผลึกวิญญาณสองก้อน ร่างกายของเจียงหลีก็ฟื้นฟูขึ้นมาได้เอง เพียงแต่ว่าพลังวิญญาณยังไม่กลับมาเต็มเปี่ยมเหมือนเดิมเท่านั้น
ยังไม่รู้ว่าสถานการณ์ในสำนักพรตเสวียนหมิงเป็นเช่นไร เจียงหลีและเจียงเฮ่าเดินลงมาข้างล่างด้วยกัน เมื่อพบเจอเหล่าลูกศิษย์สำนักพรตเสวียนหมิง เจียงเฮ่าก็ถือโอกาสจัดการเสีย
“จริงสิพี่ใหญ่ มู่ชิงเหยียนก็อยู่ที่นี่” จู่ๆ เจียงหลีก็นึกขึ้นมาได้ เรื่องนี้ต้องบอกให้เจียงเฮ่ารับรู้สักหน่อย
หลังของเจียงเฮ่าชะงักค้างเมื่อได้ยินชื่อของ ‘มู่ชิงเหยียน’ ก็ตื่นจากความทรงจำของเขาราวกับมีพายุพัดหมุนไปทั่วทั้งตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง
“นาง…”
“เมื่อหลายเดือนก่อน ข้าเจอนางที่อื่น ภายหลังนางก็ได้มาอยู่กับข้า ตอนแรกข้าคิดจะพานางกลับไปเจอพี่ใหญ่ที่ฮวงเสิน คิดไม่ถึงว่าพวกท่านจะมาตามหาข้าเสียก่อน” เจียงหลีรีบบอกเรื่องที่ตัวเองเคยพบเจอมู่ชิงเหยียนให้กับเจียงเฮ่า
เจียงเฮ่านิ่งเงียบ ยากที่จะคาดเดาว่าดีใจหรือขุ่นเคือง
เจี
