ือ”
ลู่เสวียนเผยสีหน้าร้อนรนแล้วรีบจี้ถาม “ท่านอาจารย์หนาน ท่านอาจารย์เฟิง ชิ่งชิ่งล่ะขอรับ”
“ข้าถามแม่นางที่อยู่ในนั้น นางบอกว่าผู้หญิงที่คลับคล้ายคลับคลาชิ่งชิ่งพึ่งถูกพาตัวออกไปเมื่อไม่นานนี้ ทั้งยังบอกอีกว่านางต้องไปปรนนิบัติประมุขสำนัก” หนานอู๋เฮิ่นเผยสีหน้าเย็นเยียบ
“ท่านว่าอย่างไรนะ” เมื่อได้ยินประโยคนั้น ลู่เสวียนก็กระโดดลุกขึ้นมาพรวดพราด
เจียงหลีหันตัววิ่งออกไปทันที “ข้าจะไปตามหานาง”
“อาหลี ข้าจะไปกับเจ้าด้วย” เจียงเฮ่าตามนางออกไป
เจียงหลีเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง พี่ชายของนางคนนี้มีร่างกายไม่เหมือนใคร ในเมื่อฝึกมาถึงหลิงจงระดับเก้าแล้ว ทั้งยังมีฐานการฝึกที่สูงกว่าหนานอู๋เฮิ่นและเฟิงสิงอวิ๋นอีก
ดังนั้นนางจึงพยักหน้า
“ข้าก็จะไป!” ลู่เสวียนต้องการตามไปด้วย แต่กลับถูกเจียงหลียกมือห้ามเอาไว้ “ไปกันทำไมเยอะแยะ รนหาที่ตายหรือไร”
“ข้า!” ลู่เสวียนมองเจียงหลีด้วยสีหน้ากระวนกระวาย
ความกังวลและร้อนใจในแววตาของเขาทำให้เจียงหลีถึงกับทอดถอนหายใจแล้วเอ่ยขึ้นด้วยความใจอ่อน “หากเจ้าจะตามไป เจ้าก็ต้องฟังคำสั่งข้าทุกอย่าง”
เมื่อกล่าวจบ นางก็บอกตำแหน่งของกงเสวี่ยฮวาให้กับหนานอู๋เฮิ่นและเฟิงสิงอวิ๋นเ
