เอ่ยขึ้น “พวกมันจับตัวชิ่งชิ่งไป พวกข้าตามไปแต่กลับถูกพวกมันวางยาสลบ ตอนที่พวกข้าฟื้นขึ้นมาก็ถูกจับขังในนี้แล้ว”
“ชั่วช้าสามานย์ไร้ยางอายจริงๆ!” เฟิงสิงอวิ๋นก่นด่าเช่นกัน
มิได้พ่ายแพ้จากการต่อสู้แต่กลับถูกวางยางสลบ เรื่องเช่นนี้ทำให้พวกเขาเจ็บใจยิ่งนัก
เจียงหลียังไม่รามือ นางเอ่ยถามต่อ “แล้วเหวินเหรินชิ่งชิ่งล่ะ”
“หลังจากที่พวกข้าถูกจับมาก็ไม่เจอนางแล้ว แต่หลังคุกนี้ดูเหมือนจะมีเสียงร้องไห้ของสตรีไม่น้อย” เจียงเฮ่ารีบบอก
เจียงหลีทำการรักษาให้หนานอู๋เฮิ่นและเฟิงสิงอวิ๋นก่อนจะรักษาให้เจียงเฮ่าและลู่เสวียนตามลำดับ
ในขณะที่กำลังรักษาเจียงเฮ่าและลู่เสวียนอยู่นั้น นางหันไปพูดกับหนานอู๋เฮิ่นและเฟิงสิงอวิ๋น “ท่านอาจารย์หนาน ท่านอาจารย์เฟิงเจ้าคะ รบกวนพวกท่านทั้งสองไปดูข้างหลังให้หน่อยว่าชิ่งชิ่งอยู่ที่นั่นหรือไม่”
อาการบาดเจ็บของหนานอู๋เอิ่นและเฟิงสิงอวิ๋นดีขึ้นแล้ว ตอนนี้พวกเขาต่างฝึกฝนอยู่ในระดับของหลิงจงขั้นเก้า เรื่องแค่นี้แน่นอนว่าไม่ยาก
หลังจากที่ทั้งสองไปด้านหลังได้ไม่นานก็กลับมาด้วยสีหน้าย่ำแย่
เจียงหลีรักษาเจียงเฮ่าและลู่เสวียนเสร็จเรียบร้อยพอดี เมื่อเห็นท่าทางของทั้งสองจึงเอ่ยถาม “ไม่อยู่หร
