งๆ ด้วย เงาร่างของเจียงหลีกะพริบไหวหายเข้าไปในคุก
นางคล่องแคล่วว่องไวสามารถปลิดชีวิตทหารยามข้างนอกได้โดยที่พวกเข้าไม่ทันตั้งตัว เมื่อตรงเข้ามายังข้างในก็เห็นภาพของพวกเจียงเฮ่าทั้งสี่คนโดนจับมัดและถูกทุบตี
สมควรตาย!
ความโกรธพุ่งออกมาจากหัวใจ แววตาของเจียงหลีสั่นไหว แส้ยาววาบออกมาจากมือของนางพร้อมทั้งเกี่ยวกระหวัดลำคอของพวกสาวกสำนักพรตเสวียนหมิงเหล่านั้นแล้วเหวี่ยงออกอย่างแรง
ไม่มีเวลาตั้งตัว คนพวกนั้นถูกฆ่าตายทันทีในที่เกิดเหตุ
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหญิงสาวทำให้ลู่เสวียนที่ร่างกายโชกไปด้วยเลือดตกตะลึง
เจียงหลีกลับคืนสู่รูปร่างหน้าตาของตนดั่งเดิมแล้วเอ่ยขึ้นกับทั้งสี่คน “ข้าเอง”
“เจียงหลี!”
“อาหลี!”
“ซ้อเล็ก!”
“เจียงหลี!”
หนานอู๋เฮิ่น เจียงเฮ่า ลู่เสวียนและเฟิงสิงอวิ๋นตะโกนเรียกพร้อมกัน ความตื่นเต้นในสายตาของทั้งสี่นั้นเกินคำบรรยาย
“อย่าส่งเสียงไป ให้ข้าปล่อยพวกท่านลงมาก่อน” เจียงหลีไขโซ่ออกจากตัวพวกเขาพร้อมทั้งใช้พลังของนกอมตะรักษาบาดแผลให้พวกเขาแล้วเอ่ยถาม “พวกท่านถูกจับมาได้เยี่ยงไร”
“เพราะสำนักพรตเสวียนหมิงที่สมควรตายนี่ แล้วก็ไอ้ประมุขวิปริตนั่น!” ลู่เสวียนด่าด้วยความโมโหก่อนถึงจะ
