อนถึงได้จับสาวกผู้ชายเหล่านี้ไปตอนด้วยกระมัง! เจียงหลีสูดหายใจเข้าลึกๆ เมื่อความคิดน่ากลัวนี้ผุดขึ้นมาในหัว
“เหตุใดผู้คนที่นี่ถึงได้มีท่าทางแปลกๆ กันหมด” กงเสวี่ยฮวาก็สัมผัสได้ถึงความแปลกประหลาดจึงกระซิบถามเจียงหลีเสียงต่ำ ที่ถามนาง เพราะถึงอย่างไรนางก็เคยเป็นธิดาสวรรค์แห่งสำนักพรตเสวียนหมิงมาก่อนจะต้องรู้เรื่องราวภายในแน่นอน
แต่ทว่าเจียงหลีจะบอกสิ่งที่ตนเองคาดเดาให้เขาฟังได้เยี่ยงไร จึงทำได้เพียงเงียบนิ่ง
พวกเขาถูกพามาถึงพระวิหารหลักเจียงหลีก็ได้ยินเสียงป้ายหยกห้อยดังมา นางช้อนสายตาขึ้นมาก็เห็นคนในอาภรณ์สีขาวของพระราชวังกำลังเดินใกล้เข้ามาอย่างสง่างาม
คนแรกทำให้แววตาของนางวูบไหวเล็กน้อยเล็กน้อยก่อนจะสงบลงอีกครั้งก็คือ…
ชิงหว่าน
ไม่เจอกันตั้งนาน ดูเหมือนชิงหว่านจะแตกต่างจากเมื่อก่อนแล้ว ความไร้เดียงสาในอดีตได้จางหายไป สีหน้าของนางในตอนนี้ช่างราวกับธิดาสวรรค์ผู้สูงส่งจริงๆ
“นายน้อยแห่งวังเทียนอู่กงเสด็จมาเยือน สำนักพรตเสวียนหมิงให้การต้อนรับอย่างมิสมเกียรติ ได้โปรดอย่าถือสาเลยเพคะ” ชิงหว่านแย้มยิ้มให้กับกงเสวี่ยฮวา ทั้งยังจำไม่ได้ว่านายน้อยที่ยืนอยู่ตรงหน้านางก็คือชายหนุ่มสกปรกมอมแมมที่เคย
