โดยที่ไม่กะพริบตาเลยสักนิด แม้กระทั่งเจียงหลีก็เกือบคิดว่าเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว
“อย่างนี้นี่เอง” ชิงหว่านยิ้มให้เล็กน้อย
บรรยากาศค่อนข้างอึดอัด เพราะระหว่างนางกับกงเสวี่ยฮวาไม่มีอะไรคุยกันจริงๆ ชิงหว่านไม่รู้จุดประสงค์การมาที่นี่ของกงเสวี่ยฮวา แต่ทว่ากงเสวี่ยฮวาก็อยากเจอบุคคลที่มีอำนาจมากกว่านี้
“ในเมื่อนายน้อยมาถึงสำนักพรตเสวียนหมิงของข้าแล้ว ท่านน่าจะอยู่ต่อหลายวัน คืนนี้พวกเราจะเตรียมงานเลี้ยงเพื่อเป็นการต้อนรับที่นายน้อยเดินทางมาเยือน” ชิงหว่านเป็นผู้ทำลายความเงียบ
กงเสวี่ยฮวาสบโอกาสเอ่ยถาม “รบกวนพวกท่านแล้ว แต่ว่าทำไมถึงไม่พบประมุขสำนักเลยล่ะ ข้าก็อยากขอบคุณท่านประมุขด้วยตนเองสักครั้ง”
เมื่อเอ่ยถึงประมุขสำนักพรตเสวียนหมิง เจียงหลีก็สังเกตเห็นร่องรอยของความรังเกียจแวบผ่านดวงตาของชิงหว่านและแม้แต่น้ำเสียงของนางก็มีความเย็นเยียบขึ้นมา “ท่านประมุขมีธุระ ตอนนี้ไม่สะดวกรับแขก งานเลี้ยงค่ำคืนนี้นายน้อยก็จะได้เจอท่านเอง”
